Dün, geçtiğimiz Cuma günü yayımlanan “Terzi Mişon” adlı yazımla ilgili olarak gelen okur yorumlarının ilkine (yorumsuz olarak) yer vermiştim. Kaldığımız yerden, yine yorumsuz olarak, okur yorumlarını iletmeyi sürdürüyoruz.

*  *  *

Gazetemizi Erzincan’dan izleyen Av. Hasan Arif Tok adlı okurumun, yazımızla ilgili iletisinin özeti şöyle.

“…Kuzey Irak operasyonu, Amerika’nın izniyle mizniyle olacak iş değil. Nitekim de Erdoğan’ın Amerika ziyareti, bana göre fiyaskodur.

Amerika, bu coğrafyadaki çıkarları gereği, PKK ile birlikte, Barzani’yi de, Talabani’yi de, diğer Kürt unsurları da koruyup, kollamak durumundadır. Amerika, Türkiye’nin yanında gibi görünerek; Türkiye’nin, Kuzey Irak’a yapacağı olası kapsamlı harekatı önlemek  istiyor.

Amerika, -gerçi buna bile ihtimal vermiyorum ya- yapsa yapsa Türkiye’ye göstermelik bir iki hedef gösterecek, sonra da daha önce içini boşalttığı bu hedefleri, ‘hadi vur’ diyecek. Belki miadını  doldurmuş, Osman Öcalan gibi bir iki pili bitmiş PKK (eski) liderini ya da liderlerini Türkiye’ye teslim edecek.

(…)

Bu sorunu çözmek için elimize tarihi bir fırsat geçmişti. Biz o fırsatı, ‘1 Mart Tezkeresi’ne hayır diyerek’, tümden yitirdik.

Bugün ülkemizin içinde bulunduğu açmazdan ve ülkemizi gelecekte bekleyen rizikolardan, bu tezkereye ‘hayır’ diyenler sorumludur.

Bunun böyle olacağı, bugünleri yaşayacağımız, daha o günlerden belli olmuştu. Ama siyasilerimiz, olacakları sezinleyemediler,  daha doğrusu sezinlemek istemediler. ‘Kürt oylarını yitirme ve Kürt milletvekillerini küstürme  çekincesi’ ağır bastı. (…)

*  *  *

Av. H.Arif Tok’un eşi Av. Suna Tok kardeşim de  iletisinde şöyle diyor.

“…AB ne der, ABD ne der mantığıyla hareket edersek, bu işin içinden çıkamayız.

AB ya da ABD, bize neden yardım etsin?

ABD’nin bize yardımı, ABD’nin Büyük Ortadoğu Projesine aykırı bir defa.

Adamlar ne yapıp edip; Türkiye’den, İran’dan, Suriye’den ve Irak’tan toprak koparıp; Büyük Kürdistan’ı kurmayı tasarlıyor.

Yeni sınırların haritaları elden ele dolaşıyor. NATO menşeli  bu haritalar, kaç kez ulusal basında yer aldı. Bunlar bilinmiyor mu, bilmiyor muyuz? E o zaman ne bekliyoruz bu adamlardan?

Şu an Amerika’nın hedefteki düşmanı İran.

İranlı Kürtlerin terör örgütü olan PJAK; İran’da, Amerika’nın yapmak istediğini yapıyor. PJAK kim? PKK’nın türevi, PKK’nın İran’daki kolu.

Amerika, İran’da kendisinin yapmak istediğini yapan PJAK’a zarar vermek ister mi? Türkiye’ye PJAK’la ilgili istihbarat verir mi?

Aynı mantığı yürütürsek, PJAK hakkında istihbarat vermeyen Amerika, birbiriyle iç içe geçmiş PKK için, istihbarat verir mi?

Bunlar boş hayaller, boş beklentiler.

Peki bunları, AKP iktidarı bilmiyor mu? Elbette biliyor.

Bildiği için de çaresiz debeleniyor. Yağmasa da gürlüyor.

Allah yardımcımız olsun, ülkemizi güzel günler beklemiyor.

*  *  *

Bir ayağı Almanya’da, bir ayağı Türkiye’de olan Tarık Sadık adlı okurum da bu konudaki görüşlerini şöyle dillendiriyor.

“… Irak’a girmek çok kolay. Ya çıkmak?

Ülke ekonomisi pamuk ipliğine bağlı. Hükümet’in işi hiç ama hiç kolay değil.

Küreselleşen dünyada, Amerika’nın izni olmadan hiç bir şey  yapılamaz. Elbette Amerika’ya gidip icazet almak zorundayız. Buna kimsenin bir itirazı olamaz, benim de itirazım yok.

Ancak ben başka bir konuya değinmek istiyorum.

Türkiye, çok önemli bir kararın arifesinde.

Tüm halk istim üzerinde. Tüm halkın  duyu organları, televizyonlara kitlenmiş durumda.

Sayın Başbakan böyle bir günün arifesinde, beraberinde kurmayları, ordu mensupları varken; yanına bir de eşi Emine Hanımı takıyor.

Yalnız Türkiye’nin değil, dünyanın gözünü diktiği bir görüşmeye giderken, o hanımefendinin ne işi var orada?

İzliyoruz  televizyonları; biz burada bu kadar endişeli, sıkıntılıyken, biz burada bunca acıyı yaşarken; peşinde kameralar, Emine Hanım Amerika’da alışveriş yapıyor. Ülkenin böylesine büyük acılar ve sancılar yaşadığı böyle bir günde, böyle bir şey olabilir mi?

Başbakanın oğlu Bilal efendi ve eşleri, kızları Sümeyye Hanımefendi ve eşleri cümbür cemaat  heyetin kaldığı oteldeler. Her seyahat, böyle maile olabilir mi? Bu görüntülerin televizyonlara yansıyacağı belli. Bu görüntüleri izleyen şehit aileleri, çocukları askerde olan anneler, babalar, eşler; ‘biz bu haldeyken, bu aile orada nasıl çarşı pazar gezebiliyor?...’ diye sormaz mı?

Bu halk,  çaresizlik içinde içi yanarak, yüreği dağlanarak gelişmeleri izliyor.

İnsan biraz halkına saygı gösterir ya…”

*  *  *

Evet…  Bize özgülenen yer bu kadar, kalan okur yorumlarına da yarın yer vereceğim.