Terzi Mişon’la, kunduracı Salomon, çocuklukları birlikte geçmiş, iki samimi arkadaş.

İkisi de mahallerinin kızı, güzeller güzeli Rebeka’ya sevdalı.

Rebeka, Mişon’u yeğliyor, Mişon’la evleniyor.

Salomon da aşkını, kalbine gömmek zorunda kalıyor. Rebeka’yı unutmaya çalışıyor ama unutamıyor. Aklı fikri, Rebeka’da olduğu için de bir başkasıyla olamıyor, gizliden gizliye Rebeka’yı sevmeye devam ediyor.

Aradan yıllar geçiyor. Her üçü de 60’lı yaşları deviriyorlar. Derken Mişon ölüyor.

Salomon’un gözü hâlâ Rebeka’da.

Rebeka’ya evlenme teklif ediyor.

Rebeka “Olmaz, sen Mişon’un en yakın arkadaşıydın. Yakışık almaz” diye direttiyse de; Saloman, alttan giriyor, üstten çıkıyor, sonunda Rebeka’yı evliliğe ikna ediyor.

Evleniyorlar.

Ama Salomon, eski Salomon değil; fizik var, görüntü güzel ama hepsi hepsi o kadar işte.

Gerdek gecesi, Salomon’da bir heyecan, bir panik ki sorma gitsin.

Salomon kendini şöyle bir yokluyor, anlıyor ki o işi beceremeyecek. Zaman kazanmanın, zamandan çalmanın, yollarını zorluyor. O la ki bir mucize olur, ola ki heyecanını korkusunu yener…

Rebeka’ya pazılarını gösteriyor, soruyor; “Söyle bire Rebeka, Terzi Mişon’da böyle pazı var mıydı?”

Rebeka yatakta, sessiz ama şaşkın, Salomon’u izliyor.

Salomon, vücudunu üçgenleyip, baldırlarını kasıyor, “Söyle bakalım Rebeka, senin Terzi Mişon’da, böyle vücut, böyle baldır, böyle kas var mıydı?”

Rebeka’nın yüzünde müstehzi bir gülüş, Salamon’u izliyor.

Salomon atıyor yere kendini, başlıyor şınav çekmeye. Şınav çekerken de Rebeka’ya dönüp soruyor. “Senin Terzi Mişon böyle şınav çekebilir miydi?”

Derken, Salomon, odanın içinde ters, düz taklalar atmaya; amuda kalkıp ellerinin üzerinde yürümeye başlıyor; bir yandan da gözü Rebeka’da, sorulara devam ediyor; senin Terzi şunu yapar mıydı, bunu yapar mıydı, diye…

Rebaka, kaçın kurdu; Salamon’un beynini okuyor.

Çıkıyor yataktan, koyuyor ellerini beline, diyor ki; “Ülen Salomon, iki saat oldu, yatağa gelemedin. Yatakta debeleneceğine, yerlerde debelenir, ‘Terzi onu yapar mıydı, bunu yapar mıydı’ diye sorar durursun. Terzi Mişon hayatta olsaydı eğer, bu zaman zarfında seni de, beni de öper(!); üzerine de iki takım elbise dikerdi…”

* * *

AKP iktidarı da Salomon gibi, debelendikçe debeleniyor, salladıkça sallıyor; bu arada da çalkaladıkça çalkalıyor.

- Bıçak kemiğe dayandı artık.

- Sabır taşımız çatlamıştır.

- Amerika okyanus ötesinden gelip vurdu, bize mi sordu? Biz de vururuz.

- Kendi göbeğimizi kendimiz keseriz.

- Tezkere tamam da inşallah kullanmayız.

- Herkes ayağını denk alsın

- Bedeli neyse öder ama ödetiriz.

- Üç beş çapulcuya pabuç bırakmayız.

- PKK’ya Kuzey Irak’ı dar edeceğiz.

- İnceldiği yerden kopsun.

- Biz savaş değil, operasyon yapacağız.

- Pozitif duygular içindeyim (z).

…….

Sonuç?

- ……ceğiz, cağız, cığız…

- Çek, çek çek, çek…

- Cak, cak, cak, cak…

* * *

Yapacaksan yap, gireceksen gir, becerebileceksen becer, beceremeyeceksen de sus.

Giderek, komik durumlara düşüyor, inandırıcılığımızı yitiriyoruz.

El insaf! İki aydır, karşılıklı, kuru sıkı sallayıp, duruyoruz.

Ne hedef kaldı, ne de o hedeflerde vurulacak adam. Hepsi yer değiştirdi, hepsi ulaşılamayacak, bulunamayacak yerlere göçüp, göçürülüp, konuşlandırıldı.

* * *

Geçtiğimiz Salı, Mehmet Ali Dim, Stalin’in, Boğazlar ve Ardahan üzerindeki emellerini dillendirmesi üzerine; Ulu Önder Büyük Atatürk’ün; Rusya’ya ve Stalin’e gösterdiği tepkiyi ve tavrı yazdı.

Bir Ulu Önder’in tavrına bakın, bir de RTE’nin tavrına.

Ne diyor AKP iktidarı?

Sizde bu pazı var mı?

Şu vücudu, şu kasları görüyor musun?

Siz böyle şınav çekebilir misiniz?

……

……

* * *

Yetti artık!

Daha ne kadar sürecek bu çile, bu işkence?...