Dün, Ayşe Uncu'nun annesinin vefat haberini duyduğumda üzüldüm.

Sevgili Ayşe adına ve tüm çocukları adına.

GİDENLERİN ARDINDAN çok şeyler söylenir...

Ama bir annenin ardından söylenecekleri, nice yıldır edebiyatçılar ve yazarlar tam ifade edemediğine göre benim anlatmam da elbette yetersiz kalacaktır.

Bir annenin bıraktığı en güzel miras, yetiştirdiği çocuklardır elbette.

Ancak bırakıp gittiğinde, evlatlarına ne kadar çok şey öğrettiğinin farkına varırız.

Gidenler sadece çocuklarından, yakınlarından değil toplumdan da  birşeyler alıp giderler sonsuzluğa.

Yerleri asla doldurulamayacak annelerimiz, hepimizin gerçek dostudur.

Sevgili Ayşe'yi Çorum Kızılay yönetimini kurduğumuz yıllarda daha yakından tanıdım.

Ve o günden bu yana arkadaşım olmaktan öte bir kız kardeşim oldu.

Dostluk, dostluğun tüm tanımları ile yaşamınızda yer alırsa ve insanlar karşılıklı olarak bu tanımlara tam olarak uyuyorsa eğer, işte Ayşe ile benimki gibi on beş sene sürecek ve bütün güzelliği ile devam edecektir.

Yaşamı boyunca, ne söyleyecekse insanların yüzüne söyleyen Ayşe'nin gazetecilikteki başarısı asla tartışılmaz.

Eline aldığı her işi, sonuna kadar ve başarılı bir şekilde götüren sevgili arkadaşıma bu meziyetleri elbetteki ailesi ve tabi ki kaybettiği annesi tarafından verilmişti.

Sevgili Ayşe, düşüncelerinde oldukça demokrattır. Ama bu demokratlığı kaç kişi anlayabildi?

Yine de biz seninle düşüncelerimizden ödün vermeden ama savunduklarımızı da başkalarına kabul ettirme çabası içinde olmadan, Çorum'da çok güzel işler yaptık.

Çorum Kızılay'ında görev yaptığım süre içinde güven duyduğum bir kaç arkadaşımdan birisi oldu.

Marmara depreminin akabinde, depremzedeler için beraberce yaptığımız faaliyetler ve tardım toplama kampanyalarından sonra o yardımları dağıtırken aynı mutluluğu yaşadık ve bir çok şeyi paylaştık seninle.

İşte beraber yaşadığımız paylaştığımız güzellikler, başarılı ve mutlu günlerden sonra, bu acılı gününde de seninle acını paylaşmak istedim.

Hayat, sevdiklerini kaybedince elbetteki çok zor gelecektir.

Ama sen bunun da üstesinden gelecek yapıya sahipsin.

Anneni saygıyla anıp, rahmet diliyorum. Sana da sabır.

"Kan ter içinde gece

Kan ter içinde her yanım

Her yanım bu gece vurgun içinde

Kurşun yemişim, sürgün yemişim.

Bu sana çok gelişim,

Vurgun yemişim

Düşmüşüm kapına anam.

Yok elimde bir demet menekşe

Yok elimde sevdiğin gül şekeri.

Yok işte sana bir şey.

Bilmem ki ne demeli

Bir tek ağır yaralı özlemim,

Ve bir tek gözlerine sürdüğün gözlerim

Anne benim aç kapıyı,

Senin kızın, küçük tavşanın, körolmayasıcağın

Ölmeyesin, bitmeyesin

Yürek yarası gitmeyesin dediğin

Anne benim, aç kapıyı

Her Gününüz Güzel Olsun.