“Beyaz Evi terkettiğim anlarda, yeteneklerimi ve paramı yapıcı projelere hasretme niyetini taşıyordum. Hayat kurtarmalara, ağır sorunları halletmeye ve bir çok genç insanın hayallerini hakikate çevirmelerine katkım olsun istiyordum.

Bu sahaya taşınınca, bu kitapta yazılı pek çok projede yer aldım. İnanıyorum ki, bundan böyle, bizden her birisi, serveti, ayırabildiği zaman, yaşı ve yetenekleri ne olursa olsun, başkalarına yönelik hareket edebilir ve bizim hepimizi birleştiren ilgileri kuvvetlendirebilir.

Bu kitabı sizin için yazdım; sizi, vermeye cesaretlendirmek için yazdım. Çünkü, biz hepimiz büyü şeyler yapacak kapasiteye sahip bulunuyoruz.

Bu kitapta, kendinizi tanıtacağınız insanlar, sizin de iştirak edeceğiniz gruplar ve bizzat, sizin de taraftar olacağınız projeler bulacaksınız.

Ümit ederim ki, bu kitapta bahsedilen şahıslar ve anlatılanlar (histoires) esprileri geliştirecek kalplere dokunacak ve vatandaşların mücadele ve sadakatları dünyayı değiştirmek için vasıta olabilir.

‘Herkes büyük olabilir, çünkü herkes hizmet edebilir’ diyordu Martin Luther King. Bu kitap, cömertlikleri büyük olan kadın-erkek herkesin portresini çizmektedir. Sizi de onlar arasında yer almaya cesaretlendirebilir.”

Yukardaki yazıyı, Amerika’nın bir önceki Cumhurbaşkanı, sayın Bill Clinton yazmış ve “Vermek” adını verdiği son kitabının kabının arkasına koymuştur. Ben, bildiğim Türkçeye göre, cümleyi doğru yazmışımdır. Yazdığımdan, kitabın kabının sağda olan parçasının arkasına yazdığını ifade etmek istedim. Sizin için, sol sözcüğünün anlatılması nasıl zorsa, benim için de sağ sözcüğünün anlamını anlatmak, sizinki kadar zor. Bu sözleri 1945’de, doktor olduğum sene yazmış olsam, kendimi hapishanede bulurdum. Halbuki, biz bir hayli anlayış yolunda ilerlemiş bulunuyoruz. Şu türban belası olmasa, belki daha öğünülecek noktalara gelmiş bile olabilirdik. İlerlememiz şüphesiz var da, ağırlığı şikayet konumuz.

Bill Clinton ismi Türkler için pek te bilinmeyen bir isim değil. Kendisinin ülkemiz içinde sempatisi vardır. Bir defa çoluk çocuk gelmiş ve memleketimizde beş gün kalmıştı. “Ben beş gün hangi ülkede kaldım?” şeklinde de tatlı bir tarizde bulunmuştu.

Clinton ismine bundan sonra da yabancı olacak değiliz. Sayın bayan Clinton-küçük adı da “Hillary”dir- gelecek sene yapılacak Amerikan başkanlık seçimlerine, Demokrat Parti’den aday olacaktır. Ben, bu günleri arıyacağımızı düşünmüyorum.

Ellerin devlet adamları, ölünceye kadar politikada kalmıyorlar. Sırası biten çekiliyor. Çekilip te ölümünü beklemiyor; birikimlerini geleceklere aktarmak için, durmadan çalışıyor. Hepsi hemen hemen aynı durumdalar.

Clinton’un dediğim kitabını torunum Doruk Yalçın’a Paris’te bulunan bir arkadaşı göndermiş. Amerika’da çıkan bir kitap, aynı ay içinde çevrilip Fransızcası da yayınlanıyor. Fransa’nın bu işe pek ihtiyacı yok ta, yine de bunu yapıyorlar. Türkiye’nin bu işe çok ihtiyacı olduğu halde, bu iş yapılmıyor. Bir ülkenin bütün insanlarına yabancı diller öğretmek o kadar kolay bir şey değil ki! Ruslar da bu işi yıllardan beri yapıyorlar. Kitabı okuduğumda, eğer Çorumlular için ilgi çekici yerler bulursam, ben de size onları aktarmak niyetindeyim.

Kitabı okumaya başlayacağım. Torunlarım beni kitapsız bırakmıyorlar. Onları okumadan raflara koyacak değilim. Okumaktan başka işim de yok.

Bana göre, yaşarken işe yarayan insanların, işe yaramayanlara göre ömürleri uzun olmalıdır. Allah’ın işine karışıyor, dememelisiniz. Bu insanlar benim yarattıklarıma değil, Allah’ın yarattıklarına hizmet ediyorlar. Bu kadarını da mı sizden çekinip te hatırlatmayalım?