Okuduklarımız, dinlediklerimiz ve de gördüklerimiz, Amerika’nın niyetleri hakkındaki düşüncelerimizi destekliyor. Amerika, dünya hakimi olmak istiyor. Bunun için, maddi kudretini ve tarih içinde topladığı bilgileri kullanmakta ısrarlıdır. Amerika, kendi kararlarını, hiç kimsenin hatırı için; geçmişte Amerika’ya yapılmış hizmetlerin hatırı için değiştirmez. Haklı olarak, Amerika’nın tek düşüncesi, kendi çıkarları ve düşündüğü tek bir dünyanın tahakkuk etmiş olmasıdır.

Geçmişte, Amerika, Osmanlı imparatorluğunu uzaktan izlemiş ve yakından ilgilenenlerle arasının açılmasını istememiştir. Anadolu ve Osmanlı’nın diğer toprakları üzerinde sayısız papas okulları açmış ve misyoner teşkilatı kurmuştur. Bütçesine, Ermeni ve Kürt devletleri kurmak için para koymuştur. Bu paraları sarfetmiş ve okullarla misyoner teşkilatını kullanmıştır. Başarı elde etmiş olduğu söylenemez. Bir Amerikalı yazar, Ermeni meselesine tahsis ettiği kitabında, Amerika’nın bu gayretlerini anlattıktan sonra, Amerika’nın başarısızlığını aşağıdaki cümlelerle anlatmaya çalışıyor: “Amerika, büyük gayretler sarfetti, bütçesine koyduğu paraları bitirdi. Osmanlı yenilip, toprakları parçalanma aşamasına gelince, Ermeni devleti kurmak için giden Amerika, devlet kuracak Ermeni bulamadı.” Aslında, Ermeni devleti kurulması düşünülen toprakların hiç bir parçasında, Ermeniler ekseriyette değildi. Mevcutlar da ihanetlerinden dolayı, savaş sırasında, tehcire tabi tutulmuştu. Tehcir esnasında da, amerikan Kızılhaç’ı nezaretçi bulunuyordu.

Amerika’nın o zamanlar Osmanlı nezdinde bulunan büyükelçilerinin Türkiye hakkında yazılmış hatıraları var. Bunların Türkçe’ye çevrilmişleri de var. Amerikan niyetlerini bunlardan da takip edip doğru bir fikir sahibi olmak mümkündür.

Bunları bilince, bu günkü Türk-Amerikan ilişkilerini daha doğru anlamamız imkan içinde olur. Amerika, o zamanki niyetlerinden vazgeçmiş değildir. Niyetini tekrar edersek: İsrail, ermeni ve Kürt devletlerinin Osmanlı topraklarında kurulmuş olması. Amerika, sadece insani bir hizmet peşinde değildir. Çıkarları için, bu devletlerin kurulmasında ısrar ediyor.

Bu gün Amerika, Kürt devletini kurma yolunda çok mesafeler almıştır. Osmanlı toprakları üzerinde olacak devlet, şimdi Türk ve Kuzey Irak toprakları üzerinde olacaktır. Dediklerimiz olmuştur da diyebiliriz. Bir kısmı olmuştur, bir kısmının oluşmasına da çalışmaktadır da diyebiliriz.

Bu kadar açıklık karşısında, bizim yetkililerimiz, Amerika’dan işbirliği bekliyor ki, bölücü terör önlenmiş olsun. Bu istek, eşyanın tabiatına aykırıdır. Amerika PKK’ya karşı harekete geçmez ve elinden gelirse, Türkiye’yi de harekete geçirmez.

Olayları böylece önümüze alınca, Amerikan Dışişleri Bakanı Condolezza Rice’dan daha nasıl bir konuşma beklenecektir? Sayın Bush’un beş kasım ziyaretinden ne beklenebilir? Burada, sayın başkanın size söyledikleri geçerlidir. O tercümanın çevirisinin pek te kıymeti harbiyesi olmaz. Konuşma başbaşa olduğuna göre, hariciyecilerce zapta geçirilmediğine göre, her şeyi düşünmeye hakkımız vardır.

Türkiye, yukarıya yazdıklarımızın kabul edilmesine zorlanıyor. Bu gidişle, Türkiye bunları yapacaktır da. O zaman, yöneticilerimiz kendilerini müdafaa edecek söz bulmakta zorlanacaklardır.

Şu anda, kimse kimseden sorumluluk sormuyor. Mecliste, herkes sorumluluğu paylaşmıştır. Dış harekatı yüklenen Silahlı Kuvvetler de, emir bekler durumdadır. Müsbet veya menfi, karar alınmak zorunluluğu vardır. Karar almakta zorlanılıyor. Bu zorlamayı, devlet adamı kudretiyle, basiretiyle izah etmek mümkün olmaz. Başbakanımız, Amerikan seyahatından vazgeçmelidir.