Başlıktaki sözümüz her karar için geçerlilik gösterirse de, bilhassa devlet adına alınan kararlar verilmiş olunca, ondan dönüş beklenilemez. Amerika Birleşik Devletleri de Ortadoğu için bir karar almıştır. Dışişleri Bakanı sayın Rice, Amerika’nın almış olduğu bu kararı açıkladı. Hatta, bu kararın tatbikinde geç bile kalındığını söylemekten çekinmedi. Fas’tan başlayarak, bütün Ortadoğu’nun devlet sınırları yeniden çizilecektir. Bundan, yeni devletlerin oluşacağı anlamı da çıkarılmalıdır. Nitekim başlanmıştır da.

İsrail’in, tarihini iyi bilmeden, bu rumuzlarla ifade edilen yeni niyetleri tam kavramak mümkün olmayabilir. İsrail’de Yahudilerin toplanması karşılığı, Osmanlı borçlarının mühim kısmının silineceğini, Ağa Han Abdulhamit Padişaha nakletmiş ve ret cevabı almıştır. Abdulhamit, ecdadının kılıçla aldığı topraklar ıpara ile satmayacağını açıklamıştır. Osmanlı Devleti o zaman, bu günkü gibi, düşüncesizce, ödeyemiyeceği bir borcun altına sokulmuştu.

Yazılanlar hikayede kaldı. Yahudiler İsrail topraklarında, vadedilmiş, sözde vadedilmiş topraklarında toplanmışlar ve devletlerini de kurmuşlardır. Devletleri zorla, kılıçla kurulmuştur demek te mümkündür.

İsrail devleti, bu devleti kuranların ayak basma yerleri de olmuştur. Bütün gördüklerimiz görüntüden ibarettir. Hakikat olan şey, İsrail devletinin yaşamaya devam edeceğidir.

İşte şimdi, İsrail’den sonra, ikinci ayak basacak devlet, Kuzey Irak’taki kürt devleti de, İsrail devleti gibi kurulmuştur. İsrail’in gördüğü bütün yardımları o da görecektir. Kendisini kura ve koruyanlara, o da hizmet etmeye devam edecektir.

Biz, Türkiye olarak, Irak’ın toprak bütünlüğü yanlısı olduğumuzu ilan edip duruyoruz. Kürt devleti de kurulmasını tamamlamaya devam ediyor. Kendisini kuran Amerikan devletinin silahlarıyla da birliklerini donatmaya devam ediyor. Bu silahları PKK elinde yakalamış olmanızdan Amerika çekinecek midir? Amerika, bir deste Irak yalanı ile Irak’ı işgal etmekten çekinmiş midir? İddialarının aslının çıkmamasından utanan olmuş mudur? Amerikan silahlarının PKK’lılar elinde olmasından utanan olacak mıdır? Bu soruları çoğaltmakla sorunlar halledilemez. Bunların nasıl olduğunun izahını iyi bilmek, o olayın bitirilmesine yardımcı olamaz. Amerika, yaptığı planların tatbikine devam edecektir. Türkiye’nin hatırı için, bu planlar değiştirilemez. Türkiye’nin geçmişte, Amerikalılar için yaptıklarının burada hiç bir etkisi olamaz.

Irak parçalanmış ve üç bölgeli federe bir sözde Irak devleti kurulmuştur. Burada Türkmen de vardı diyen de olmamıştır. Bu karar tatbikatına devam edilirken, Türkiye, Amerika’dan ve Irak’tan PKK belasının önlenmesini istiyor. Yapılabilir şey midir bu?

Burada, ya kendine güveneceksin veya yeni karşıt birleşimler ortaya koyacaksın. Yeni kombinezyonlar bizim işimiz gibi görünmüyor. Başta Amerikan sadakatımız, bu düşünceleri önlüyor. İkincisi, Asyalı büyük devletlerin düşünceleri henüz berraklaşmış değildir. Asya, Asyalılarındır, demek için, daha uzun yılların geçmesi beklenecektir. Asyalıların kendi sorunları da büyüktürler.

Türkiye’nin alacağı kararlar, şimdilik kendisini ilgilendiren kararlar olacaktır. Her devlet, önce kendi kudretine güvenmek zorundadır. Başkalarına güvenerek bağımsız devlet yaşamına devam edilemez. Bunlar için de, bazı riskleri göze almak gereklidir. Akıl, fikir ve izan bunları gerektiriyor. Ermeni cıvıklıkları Ermeni kudretinden değil, büyük devletlere sırt dayamalarından geliyor. Birinci büyük savaşta yaşanan olaylar şimdi de geçerliliğini gösteriyor. O zaman, Ermenileri tahrik edip Türk düşmanlığına sevkedenler, doğuda Çarlık Rusya, batıda ise Fransız ve İngilizlerdi. Amerika’nın planları daha uzaktandı. Şimdi durum değişmiş değildir. Bu günkü Ermenistan, kendisine hami olarak, doğuda Rusya’yı, batıda da AB ile Amerika’yı seçmiştir. Bunlar tamamen planlı hareketlerdir. Siz şu durumda, Ermenileri arşiv açmaya davet edip duruyorsunuz. Olacak şeyler midir bunlar?

Planlarımız varsa ortaya çıkarılmalıdır. Bu planlarımızı biz de tatbik sahasına koymalıyızdır. Bir şeyler yapabilir olduğumuz gösterilmelidir. Bunlar, karşılarımızdakiler için ikaz vasıtasıdırlar. Türkiye’nin, öyle, boğaza takılmadan yutulabilecek bir şey olmadığı gösterilmelidir. Onların da risk düşünceleri olmaz mı? Onların öleceklerinin ana babaları yok mudur? Sadece lafla, bu işin sonu getirilemez. Bu güne kadar Kürt ve Ermeni sorununa dokunulmamasının sebebi, eski Türkiye yöneticilerinin bu riskleri kabullenme cesaretlerinin bilinmesidir.