Günümüzde yoksulluk meslek mi?

Tüm yaşadıklarınızdan,

Etrafınızda gördüklerinizden

Ve çoğu şeye şahit olduktan sonra

Hiç böyle bir soru sormak geldi mi aklınıza?

Bu güne kadar birçok meslek gurubu tanımıştık…

Hatta geçmiş dönemde Anadolu’da yaşayan insanların isim ve lakaplarını yaptığı işe göre aldıklarını biliyoruz.

Halıcıoğlu, Hocaoğlu, Tiftikçioğlu, Nalbantoğlu, Manavoğlu gibi…

Günümüzde yaşananlara, gördüklerimize bakınca, bazılarına da “Yoksuloğlu” denilebilir mi?

Ya da sırf örf ve ananelerimizi yaşatmak adına değişen zaman ve gelişen teknoloji ile birlikte ortaya çıkan yeni meslek guruplarını çağrıştıracak lakap ve isimler takılabilir mi ailelere?…

Neden olmasın ki?

Madem ki, atalarımız kişileri tanıyabilmek için aile soyağaçlarını yaptıkları işe göre belirlemede bir sakınca görmemiş, bizlerin de yeni oluşan meslek guruplarına göre kişileri adlandırıp o şekilde tanıyabilmemiz gayet normal karşılanmalı…

Teknosancıoğlu, Sanalalemcioğlu, Ceptelefoncuoğlu, Pazarlamacıoğlu gibi!...

Hatta hatta Rüşvetçioğlu…

Şaka bir tarafa;

Tüm dünyada yeni yeni meslek grupları ortaya çıkmaya başladı.

Ülkemizde de öyle!..

Ama bir farkla;

Diğer topluluklardan ayrı olarak, gelişen zaman ve değişen dünya bir meslek grubunu daha tanımamıza yardımcı oldu.

Yoksulluk!..

“Hadi canım yoksulluk da meslek olur mu?” demeyin sakın..

Bizim ülkemizde yoksulluk, bal gibi bir meslek!..

Geçenlerde bir arkadaşım ev taşıtmak için amele durağına gittiğini söyledi.

İki kişilik ailenin eşyasını taşımak için nerdeyse eşya parası kadar para istediklerinden dem vurdu.

“Yahu biraz pazarlığa açık olsalardı istediklerini vermeye razı olacaktım. Fakat, söyledikleri rakamda diretince, bir kızgınlığa kendi eşyamı kendim taşıdım. Bu işi de sabah 9’da başlayıp öğlen 2’de bitirdim.” diye anlattı ve devam etti:

“Akşamüzeri amele durağının önünden geçerken aynı adamların hala orada aylak aylak dolandığını gördüm. Kendi kendime dedim ki, bu adamlar bu günü çalışmadan geçirdiler. Akşam evlerine ekmek alacak parayı nerden bulacaklar?

!!!!!!!!!!!!!!

İşte nerden bulduklarını sonradan duydum;

Sosyal Yardımlaşma ve Valilik aracılığı ile sadece Diyarbakır’da ayda 200 YTL. maaş alan 270 bin aile var!”

Yani bunlardan ülkemizde milyonlarcası mevcut…

Bir hesap yapalım şimdi…

Böylelikle istenilen parayı çok görüp eşyasını taşıttırmayan, amelelerin akşam eve ekmek parasını nerden bulacaklarını düşünen arkadaşımızın da aydınlanması için...

Yanılmıyorsam hiçbir sosyal güvencesi, evi-barkı olmadığını kanıtlayan insanlara devletimiz ayda 200 YTL. keş para veriyor.

Elde var 200 Yeni Türk Lirası.

Bir de yeşil kart! (Nerden bakarsanız bakın, en sağlıklı aile bile ilaç parası, doktor parası derken ayda en az 250 YTL. harcıyor. Yeşil kartlı olanların ilaç yüzdeliği bile vermediğini biliyoruz.)

250 YTL. de oradan kâr var mı?

Belediyeler elleri ile her akşam yoksul dediğimiz kitlenin evlerine 3 kap yemek servis ediyor. (Dört kişilik bir akşam yemeği 20 YTL.’den aşağı olamayacağına göre…)

Bu da ayda 600 YTL. eder mi?

Defter, kitap, odun, kömür vs. derken ayda en az iki yüz elli milyon da öyle eder.

Ve alt alta toplarsınız…

200 YTL. keş para.

250 YTL. sağlık giderleri…

600 YTL. yemek,

250 YTL. odun, kömür, ve çeşitli gider yardımları…

Ne etti?

1.300 YTL.

Bu memlekette asgari ücret ne kadar?

495 YTL…

Şimdi bir kez daha sormak lazım!..

Yoksulluk meslek mi, değil mi?

Bundan sonra aile isimlerine YOKSULOĞLU adı takılsın mı, takılmasın mı?

Her Gününüz Güzel Olsun.

.

.