Laiklik hakkında eğer yeterli bilginiz varsa ve bu bilgi istikametinde laiklik sorununu eleştiriyorsanız, bazan sizi bile hayrete düşüren noktalarla karşılaşmanız mümkün olmaktadır. O zaman, laikliği, fikirler hüzmesi yerine, hürriyetler ve haklar hüzmesi olarak bile tarif etmeye kalkabilirsiniz. Şimdiye kadar, laikliğin yemek hakkının ve hürriyetinin olduğunu hiç aklınıza getirdiniz mi?

Fransız kamu kurumları, bu arada Danıştayı ve idari mahkemeleri, Fransa’da son zamanlarda çoğalmaya başlayan müslüman kitlesi için, laik devletin her ihtiyacı karşılamakla yükümlü olmadığına karar vermişlerdir. İdari mahkemelerden bazıları bu kararı almış iseler de, kamuoyu bu kararlarla tatmin olmamıştır. Laik devletin, müslüman azınlığı için de olsa, insanların haklarını göz önünde bulundurması gerektiği fikrinde ısrar etmişlerdir. İşi biraz açıklayalım ki, Çorumlu müslüman kardeşlerim ne demek istediğimi rahatlıkla anlayabilsinler. Laiklik denince, dinsizliktir, diyerek işin içinden sıyrılmak istemesinler.

Fransa bir hıristiyan memleketidir. Laiklik te, esas itibariyle hıristiyanlık medeniyetinden ve hıristiyanlığa karşı ortaya gelmiştir. Laiklik Hıristiyanlığa karşı ortaya çıkmış olmasına rağmen, hıristiyanlığın adetlerinin pek çoklarını da kullanmaya izin vermiştir.

Şimdi, Fransa içinde, göç dolayısiyle müslümanlar artmaktadır. Bir milyona yakın da Türk müslüman bulunmaktadır. Ben de, bu ülkede ihtisas yaptım ve beş sene bu memlekette yaşadım. Size yazacağım olayları da yaşadığıma işaret etmeliyim. İşte Fransa, içinde çoğalan müslüman halkın da bazı ihtiyaçlarını, bu arada yeme içme haklarını da göz önünde bulunduruyor. Bu hakları göz önünde bulundurmayı, insan hakları arasında düşünüyor.

Biliyorsunuz ki, Hıristiyanlar domuz eti yerler, müslümanlar için de domuz eti günahtır. Okul kantinlerinde, üniversite öğrenci lokantalarında ve hatta katolik öğrenci lokantalarında, domuz etinden yemek verildiği gün, siz müslüman olduğunuzu söylediğinizde hemen değiştiriliyor. Domuz eti konan yemek tabağı geri alınıyor, buzlukta bulunan dana eti tabağı önünüze sürülüyor. Ben bunları gördüm. Müslüman olduğunuzu bilmek için, hiç bir yetkili sizin pasaportunuzu veya hüviyetinizi sormuyor. Sizin sözünüze itimat ediliyor. Laik terbiyenin gereği yapılıyor. Domuz eti yemediğiniz için, sizinle alay eden yok. Domuz eti yememeniz sizin için hak kabul ediliyor. Çünki, sizin domuz eti yememeniz, Fransız kamu düzenini bozacak bir durum göstermiyor. Size de, domuz eti yemenin doğru olmadığını yayma hakkı tanımıyor.

Bizim ülkemizde çeşitli hıristiyan insanlar var. Eskiden çoktular, şimdi azaldılar. Bunları bizim sürdüğümüz için azalmadılar, bunlardan Rumlar mübadeleye tabi tutuldular. Artık bunlarla bir arada yaşamamız imkanları kalmamıştı. Bunlar, bin yıllık devletlerine ve milletlerine karşı kötülük yapmışlardı. Yunan ordusu içinde asker olmuşlardı. Mübadeleye ses çıkaran da olmadı idi. Az da olsalar, bunlar domuz eti yiyorlar. Bunların ihtiyaçlarının karşılanmasını aranızda düşünen oldu mu? Laik devlet bunları düşünmek zorunda. Domuz etini müslümanların yemeleri günah sayılıyor; yoksa, domuz çiftliğinde domuz eti üretip te yiyenlere satmanın günah tarafı yok. İçki de öyle değil mi?

Ben, laikliğin getirdiği ve koruduğu bu yeme hakkının da ve hürriyetinin de kötüye kullanıldığını bolca gördüm. Domuz eti yiyen ve fakat, domuz etinin iyi vasıfta olmadığını gören pek çok doğulunun müslümanlığını hatırladığını ben de hatırlıyorum. Müslümanlık doğruluğu emrediyor. Bunlar müslüman olmadan da böyle idiler, dürüst değildiler. Müslümanlık bile bunları sahtekarlıktan döndürememiştir.

Bütün bu hakları, hürriyetleri temin eden çoğulcu laiklik, sizden, insanlardan, müslüman insanlardan da tek bir şey istiyor. Haklarınızı ve hürriyetlerinizi, insan gibi, doya doya yaşayınız; ancak, bunları kullanırken, sakın devlete, devlet yönetimine, kısmen de olsa el koymaya kalkmayınız. Laikliğin demir pençesi de var. Ona muhatap olmayınız. Laiklik hakkında eğer yeterli bilginiz varsa ve bu bilgi istikametinde laiklik sorununu eleştiriyorsanız, bazan sizi bile hayrete düşüren noktalarla karşılaşmanız mümkün olmaktadır. O zaman, laikliği, fikirler hüzmesi yerine, hürriyetler ve haklar hüzmesi olarak bile tarif etmeye kalkabilirsiniz. Şimdiye kadar, laikliğin yemek hakkının ve hürriyetinin olduğunu hiç aklınıza getirdiniz mi?

Fransız kamu kurumları, bu arada Danıştayı ve idari mahkemeleri, Fransa’da son zamanlarda çoğalmaya başlayan müslüman kitlesi için, laik devletin her ihtiyacı karşılamakla yükümlü olmadığına karar vermişlerdir. İdari mahkemelerden bazıları bu kararı almış iseler de, kamuoyu bu kararlarla tatmin olmamıştır. Laik devletin, müslüman azınlığı için de olsa, insanların haklarını göz önünde bulundurması gerektiği fikrinde ısrar etmişlerdir. İşi biraz açıklayalım ki, Çorumlu müslüman kardeşlerim ne demek istediğimi rahatlıkla anlayabilsinler. Laiklik denince, dinsizliktir, diyerek işin içinden sıyrılmak istemesinler.

Fransa bir hıristiyan memleketidir. Laiklik te, esas itibariyle hıristiyanlık medeniyetinden ve hıristiyanlığa karşı ortaya gelmiştir. Laiklik Hıristiyanlığa karşı ortaya çıkmış olmasına rağmen, hıristiyanlığın adetlerinin pek çoklarını da kullanmaya izin vermiştir.

Şimdi, Fransa içinde, göç dolayısiyle müslümanlar artmaktadır. Bir milyona yakın da Türk müslüman bulunmaktadır. Ben de, bu ülkede ihtisas yaptım ve beş sene bu memlekette yaşadım. Size yazacağım olayları da yaşadığıma işaret etmeliyim. İşte Fransa, içinde çoğalan müslüman halkın da bazı ihtiyaçlarını, bu arada yeme içme haklarını da göz önünde bulunduruyor. Bu hakları göz önünde bulundurmayı, insan hakları arasında düşünüyor.

Biliyorsunuz ki, Hıristiyanlar domuz eti yerler, müslümanlar için de domuz eti günahtır. Okul kantinlerinde, üniversite öğrenci lokantalarında ve hatta katolik öğrenci lokantalarında, domuz etinden yemek verildiği gün, siz müslüman olduğunuzu söylediğinizde hemen değiştiriliyor. Domuz eti konan yemek tabağı geri alınıyor, buzlukta bulunan dana eti tabağı önünüze sürülüyor. Ben bunları gördüm. Müslüman olduğunuzu bilmek için, hiç bir yetkili sizin pasaportunuzu veya hüviyetinizi sormuyor. Sizin sözünüze itimat ediliyor. Laik terbiyenin gereği yapılıyor. Domuz eti yemediğiniz için, sizinle alay eden yok. Domuz eti yememeniz sizin için hak kabul ediliyor. Çünki, sizin domuz eti yememeniz, Fransız kamu düzenini bozacak bir durum göstermiyor. Size de, domuz eti yemenin doğru olmadığını yayma hakkı tanımıyor.

Bizim ülkemizde çeşitli hıristiyan insanlar var. Eskiden çoktular, şimdi azaldılar. Bunları bizim sürdüğümüz için azalmadılar, bunlardan Rumlar mübadeleye tabi tutuldular. Artık bunlarla bir arada yaşamamız imkanları kalmamıştı. Bunlar, bin yıllık devletlerine ve milletlerine karşı kötülük yapmışlardı. Yunan ordusu içinde asker olmuşlardı. Mübadeleye ses çıkaran da olmadı idi. Az da olsalar, bunlar domuz eti yiyorlar. Bunların ihtiyaçlarının karşılanmasını aranızda düşünen oldu mu? Laik devlet bunları düşünmek zorunda. Domuz etini müslümanların yemeleri günah sayılıyor; yoksa, domuz çiftliğinde domuz eti üretip te yiyenlere satmanın günah tarafı yok. İçki de öyle değil mi?

Ben, laikliğin getirdiği ve koruduğu bu yeme hakkının da ve hürriyetinin de kötüye kullanıldığını bolca gördüm. Domuz eti yiyen ve fakat, domuz etinin iyi vasıfta olmadığını gören pek çok doğulunun müslümanlığını hatırladığını ben de hatırlıyorum. Müslümanlık doğruluğu emrediyor. Bunlar müslüman olmadan da böyle idiler, dürüst değildiler. Müslümanlık bile bunları sahtekarlıktan döndürememiştir.

Bütün bu hakları, hürriyetleri temin eden çoğulcu laiklik, sizden, insanlardan, müslüman insanlardan da tek bir şey istiyor. Haklarınızı ve hürriyetlerinizi, insan gibi, doya doya yaşayınız; ancak, bunları kullanırken, sakın devlete, devlet yönetimine, kısmen de olsa el koymaya kalkmayınız. Laikliğin demir pençesi de var. Ona muhatap olmayınız.

.

.