Ben, en az altı ay gibi uzunca bir zaman, AKP iktidarının icraatlarının eleştirilmesinin taraftarı olmak istemiyorum. Bunları başlangıçta, seçimden hemen sonra resmi olacak şekilde bildirmiştim. Sözümü tutacağım.

İnsanı çileden çıkaran olaylar olursa, onun karşısında da, bir şeker hastasının perhizine benzer rejimler yapacak değilim. Bazı ikazlar, zamanında yapılmış olmazsa, ehemmiyetini kaybederler.

AKP iktidarının her kademedeki insanları, yasakçı bir tutumdan şikayet etmekteler. İnsanlar, suç işlememek şartıyla, istedikleri gibi yaşamalı, istediklerini de düşünüp açıklayabilmelidirler. Biz de bunlardan başkasını istiyor değiliz. Yasaklar, kanun önünde suç teşkil etmeyen olaylar için tatbik sahası bulmalıdır. Yani, biz yirmi birinci asrın Türk vatandaşları, yasaklar içinde yaşar olmak istemiyoruz. Bunu AKP’liler söylüyorlar. Bir şey biliyorlar ki söylüyorlar. Onlar gibi biz CHP’liler de bir şeyler biliyoruz ki, biz de aynı sözleri tıpkı onlar gibi, tekrar etmekte ısrar ediyoruz. Bu demektir ki, bizimle onlar, bir noktada birleşiyoruz.

Sayın Cumhurbaşkanımız, ilk seyahatlarını, Cumhurbaşkanı olarak, Güneydoğu illerimize yapmışlardır. Güzel de bir seyahat olmuştur.

Sayın Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül, yabancı bir devlete seyahatlarına da hemen çıkmışlardır. Yabancı devlet dediğimiz, bizim kardeş devletimiz KKTC’dir. Devlet yabancı değil ama, nihayet başka bir devlettir.

Cumhurbaşkanımız KKTC’de resmi merasimle karşılanmışlardır. Sayın refikaları da birlikte bulunuyorlardı. Resmi merasimlerde, Cumhurbaşkanları yani, genel olarak devlet başkanları, karı koca eşit muamele görürler. Bu merasimler resmidirler. Resmi merasimlerde, genel olarak, askeri olurlar. KKTC’de, uçaktan eşi ile birlikte inen sayın Cumhurbaşkanımıza yapılan resmi merasim, anladığımıza ve de televizyon görüntülerinden izlediğimize göre, biraz değişiklik göstermiştir. Sayın Cumhurbaşkanımıza resmi protokol merasimi uygulanırken, sayın eşleri için ayrı ve oldukça mütevazi bir merasim uygulanmıştır. Sayın Hayrünnisa Gül hanımefendi, türban taşıdıklarından dolayı resmi merasime iştirak ettirilmemiş, kendilerini M.A. Talat’ın sayın eşleri özel ve mütevazi törenle karşılamıştır. Bu tatbikat, şimdiye kadar görmediğimiz, bilmediğimiz ve de yadırgadığımız bir tatbikattır.

19 Eylül Çarşamba sabahı, adetim olduğu üzre, biraz erkence kalkmıştım. Saat 9 haberleri için televizyonu açtım. Yukarıya yazdığım bilgiyi, bir televizyon ekranından aynen dinledim ve görüntüleri izledim. Ondan sonra, aynı televizyon haberlerini bütün gün takip ettim. Saat 9’da izlediğim haberlere bir daha rastlamadım. Demek istiyorum ki, televizyonun saat dokuzda verdiği haberler, tamamen ortadan kaldırılmıştır. Buna yasak konmuştur demem gerekir de, nedense dilim varmadı böyle söylemeye. Ancak, bu parti, beş seneden beri, yasakcı olan eski yönetimlerin icraatlarından hep şikayet edip gelmiştir. Bu yasaklanan haberi de, her halde, eski yönetim adamları koymuş olamazlar. Yönetimde olan AKP’nin kendisidir.

İşte bu yazıyı, ben de şikayetlerimi dile getirmek için yazıyorum. Yasaktan şikayet eden iktidarın, böyle basit bir habere yasak koymuş olması asapları ayağa kaldıran bir durum göstermektedir.

Sayın Cumhurbaşkanımız devlet protokolünü bilirler. Sayın eşleri de bu bilgiye yabancı olamazlar. Her ikisi de, hem bilgili ve hem de görgülüdürler. Devletimizin en yüce makamı üzerine, bir gölge düşürmeyi ne düşünürler ve ne de düşürülmesine izin verirler. KKTC’deki merasim, alışılmışın dışında bir merasimdir. Alışılmışın dışında demek, olmaması gereken demek değildir. Merasim böyle ikili olduğuna ve Cumhurbaşkanımızın müdahalesini gerektirmediğine göre, bu merasim görüntü ve haberlerin yasaklanmasının anlamı nedir? Yapılan merasim doğru ve uygun olmasa, sayın Cumhurbaşkanımız, sayın eşlerinin elinden tutup merasime birlikte katılmayı bilirlerdi. Kendileri, Cumhurbaşkanı olarak, aynı zamanda Türk ordusunun, resmi merasimi yapan ordunun başkumandanı bulunmaktadır. Kimse, öküz altında buzağı aramasın, biz, merasim niçin böyle oldu işini eleştiriyor değiliz; biz bu merasim haberleri ile görüntülerinin televizyonlarda niçin yasaklandığını soruyoruz. Bu kadar hürriyetin yaşandığı ülkemizde, bizim bunları sormaya hakkımız yok mudur?

.

..

.