BİR VARSA EL DEĞİŞTİ…

Yaşam bir çok şeyi de öğretiyor insanoğluna. Öğretirken de tecrübelendiriyor bir taraftan.

Ben hayattan ne mi öğrendim?

BAKTIM Kİ, herkes bir şeyi dost ediniyor, ona gönül verip bağlanıyor. Ancak bunların hemen hepsi insanı yarı yolda bırakıyor.

BEN İSE, beni hiç yarı yolda bırakmayacak, ölümden sonra bile benimle gelecek şeyleri aradım. Ve dost olarak İYİLİKLERİ seçtim kendime. Çünkü iyilik insanoğlunun hiç tükenmeyecek azığı ve gerçek dostlarıdır diye düşündüğümden.

BAKTIM Kİ, insanların bir çoğu en değerli sandıkları şeyleri altınlarını, paralarını kasalarda saklıyor.

BEN İSE, yüreğimin kasasında sevgiyi sakladım. Yeri geldiğinde dağıtmak için.

Kimi zenginliğine, kimi güzelliğine, kimi ününe sarılmış iken sımsıkı.

BEN İSE, değerlerime sarıldım…

BAKTIM Kİ, insanların üstün olmak için birbirleriyle yarıştıklarını gördüm. Ancak bir çoğu üstünlüğü yanlış yerde arıyor ve BİRBİRLERİNİN ÜSTÜNE BASARAK YÜKSELMEK İSTİYOR

BEN İSE, üstünlüğü akıl ve ahlakça yükselmekte, kötülüklerin her türünden uzak durmakta, iyiliklere vasıta olmakta aradım…

BAKTIM Kİ, insanlar sabahtan akşama kadar birbirleriyle uğraşıyor ve boş yere hayatı zehir ediyorlar kendilerine. Bütün bunların benlik, bencillik ve ÇEKEMEMEZLİKTEN ileri geldiğini gördüm.

BEN İSE, gönlümü arıtarak herkesle dost olup, huzur ve güven içinde yaşamanın yolunu buldum…

BAKTIM Kİ, herkes hatasının sebebini dışta arıyor ve başkalarını suçlamak yoluna sapıyor, böylece suçlarının arkasına saklanıyor.

BEN İSE, insanın başına ne gelirse gelsin kendi eli ve kendi yüzünden geldiğini gördüm. Vesvese verenin ağına düşmemeye çalıştım…

BAKTIM Kİ, insanlar bir lokma ekmek ve dünya geçimi için helal- haram demeden her türlü hakkı çiğnemekten çekinmiyorlar. Hem başkalarının hakkını alıp onları yoksul bırakmakla, hem de bu haksızlığın hesabını ağır bir yük gibi vicdanlarında taşımakla iki kere kötülük etmiş oluyorlar.

BEN İSE, HAKÇA BÖLÜŞÜLDÜĞÜNDE dünya nimetlerinin insanlara yetip de arttığını gördüm…

Ben hayattan bütün bunları gördüm ve öğrendim.

HAYAT YİNE AYNI HAYAT…

Neyzen Tevfik’in dediği gibi,

“Türkü yine aynı türkü, sazlarda tel değişti.

HAYAT YİNE AYNI HAYAT…

BİR VARSA EL DEĞİŞTİ…”

El değiştire değiştire geçiyor zaman…

Aman! Aman! Yeter ki huy değişmesin…

Her Gününüz Güzel Olsun

.

..

.