Açık söylemek gerekirse ben, yazmaktan pek hoşlanmayan, tembel bir yazarım. Bilgisayarım bozulup da yazamaz hale gelince, doğrusu pek mutlu olmuştum.

Ama o arada, “ah bilgisayarım bozulmayacaktı ki...” dedirten, yazıp da rahatlayamadığım için beni geren, öyle olaylar oldu ki....

İşte o olayların, bir ikisinden söz etmek istiyorum bugün.

* * *

Güncelliğini yitirmesine karşın yine de köşeme taşımak istediğim o olaylardan biri; Ülkemizin turizm başkenti Antalya’nın Kemer ilçesinde, belediye tarafından kent meydanına yaptırılan metal kadın/erkek heykeline, üç beş yobazın, “kaldırın bu heykeli, yoksa taşlarız” şeklinde gösterdiği tepki olayı.

Tepkinin şekline bakar mısınız? “Recm kültürü” bilinçaltından nasıl dışa dökülüyor?

“Taşlarız, recmederiz!...” diyor adamlar.

Düşünebiliyor musunuz, bu adamların ağızlarından salyalar akarak taşlarla, sopalarla heykele saldırdıklarını ve bu görüntülerin dış dünyaya yansıyıp, yayımlandığını? Zaten pamuk ipliğine bağlı Türk turizmi ne hale gelir (di)?

* * *

Kafaya taktım ya; gittim Kemer’e, gördüm heykeli.

Gördüm ve... gülmekle, ağlamak arası bir krize tutuldum.

“Vah benim, kadersiz ülkem” dedim, “Kimlere yurtluk yaptığını bir bilsen...”

* * *

Bazen bu coğrafya yakışmadığımızı düşünüyorum. O gün, orada da aynı şeyleri düşündüm.

Bu nasıl bir düşünce, bu nasıl bir kültür, anlamakta zorlanıyorum. Yahu altı üstü metalden bir heykel be kardeşim.

Daha çok bale ve buz pateni gösterilerinde gördüğümüz, bir erkeğin bir kadının belinden tutup havaya kaldırdığı figürün heykelleştirilmiş biçimi.

O heykele ya da herhangi bir heykele ya da herhangi bir benzeri sanat eserine, ne gözle bakarsanız, onu görürsünüz.

Bu yobazların aklı fikri, her daim karşı cinsin bacak arasında olduğu için, nereye baksalar onu görüyor, onu düşünüyorlar.

İnsanda biraz akıl, izan olur. Burası Türkiye’nin Avrupa’ya açılan kapılarından biri. Burası bir turistik kent. Nereye baksan o metalden heykelin, canlıları dolaşıyor orta yerde. Kimi bikiniyle, kim yokiniyle(!).

Sağa bak et, sola bak et. Artık insanın midesi bulanıyor, bu denli çıplak insanı bir arada görmekten.

Hal böyleyken bu metalden mamul heykel, bu yobaz kardeşlerimizin cinsel duygularını nasıl azdırıyor anlamak mümkün değil.

* * *

Bu duyguyu, bu tepkiyi, sağlıklı eğitim almış çağdaş insanlara anlatamazsınız.

Nitekim, benim de orada olduğum gün, orası turist kaynıyordu. Bizim yobazların tepkisinden turistlerin de haberi olmuş ki; fotoğraf makinesini kapan gelmiş.

Kimileri, heykele gösterilen tepkiyi anlamaya çalışıyor; şaşkın bir yüz ifadesiyle de aralarında tartışıp, gülüşüyorlar. (Belli ki alay ediyorlar bizimle...)

Kimileri de inadına sarmaş dolaş öpüşüyor, koklaşıyor, “Aşk Yağmuru” adlı bu metal heykelin altında.

Tam Aziz Nesin’lik bir olay yani.

Sordum soruşturdum.

Ortalıkta bikiniyle karışık yokiniyle(!) dolaşan canlı seks objeleri boy gösterirken, metalden mamul heykele kafayı takan milenyum çağının Derviş Mehmet’i Mustafa Gül Efendi; Kemer’in CHP’li eski Belediye Başkanı imiş. Son seçimlerde de saf değiştirmiş, MHP’den adaylığını koymuş, kazanamamış. Şimdi bu çıkışıyla, AKP Kemer İlçe teşkilatının desteğini de almış. AKP’nin muhterem ilçe başkanı da basına ayrı doğrultuda demeçler(!) veriyor

* * *

Şu günlerde Kemer Halkı, Milenyum Çağının Derviş Mehmet’i Mustafa Gül ve arkadaşlarının taşlı sopalı saldırılarla, heykele saldıracakları günü bekliyor.

Ne süreçlerden geçiyoruz görüyor musunuz?

Türbanlı demokrasiden güç alan odaklar, yavaş yavaş kendilerini nasıl göstermeye başladı ayırdında mısınız?

Yazarın notu:Bugün bana ayrılan yer doldu. Yarın da kanıma dokunan bir başka konuyu, milletvekillerinin önünde diz çöken öğretmenin(!) konusunu köşe taşıyacağım.

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

.

.

.

.