Kore gazisi Osman Özsoy dün yanıma uğradı. Çanakkale haberinin çıktığı sayıdan kalmamış, bulurum umuduyla uğramış. Gazetesini verdikten sonra biraz sohbet etme olanağı buldum. Kore anılarını tatlı diliyle anlattı. Arada “Sıkmıyorum değil mi?” diye sormayı da unutmadan. Elbette sıkmıyordu. Benim gibi savaş filmlerinin meraklısı, çizgi roman ve romanlarının hastası birisi için aksine çok iyi bile geldi.

Osman Özsoy’a imrendim. Yaşına rağmen diriliğine, 57 yıl öncesini dün gibi hatırlamasına, yaşadıklarını çok sade ve sanki hiçbir şey olmamış gibi anlatmasına imrendim.

Kore gazisi Çorum’da 22 kişi kalmışlar. Kore’ye giden yaklaşık 70 kişiden 22 kişiye kadar düşmüşler. “Artık üçer-beşer gidiyoruz” diyor. Ömer Küyük dedemizi kaybedeli çok olmadı. İstiklal Savaşı gazilerimizden son üç kişiden birisiydi. Böyle giderse Kore gazilerimiz de yavaş yavaş aramızdan ayrılacak. Kent Arşivi’ni derleyen dostum İrfan Yiğit eminim Kore gazilerini belirleyip, geleceğe bırakmak üzere çok değerli bir arşiv oluşturacaktır.

Çok yaşa emi Osman Amca…

*     *     *

Rüstem Baba çok daha iyi. Evine geçti. Haberimizin ardından duyan ve hastaneye koşanların verdiği moral onu hızla iyileştirmeye başladı. Adına bir orman oluşturulması eminim bu iyileşmeyi daha da hızlandıracaktır.

.

..

...

.

.

.