|
İsmet Paşa heyeti umumiyeyle birlikte Lozan’da savaş meydanında kazandığı zaferi masa başında tescil ettirmeye çalışırken, İngiliz heyeti başkanı “İyi ama sizin bir de Kürt sorununuz var” der.
İsmet Paşa öyle bir sorunun olmadığını anlatmaya çalıştığı günlerde, Doğu’dan o makus haber ellerine ulaşır.
Şeyh Sait isminde bir İngiliz uşağı Diyarbakır’ı kuşatma altına almıştır…
Tam da Musul, Kerkük sorunu masadayken…
Sonrası malum!..
Taa Selçuklu’dan başlayarak günümüze kadar, memleket ne zaman dışarıya karşı biraz dik durmaya çalışsa, başına hep bu türden çoraplar örülmüştür.
Şu an da öyle!
Yaşanan bütün olumsuzluklara rağmen son dört yıldır uyuduğu uykudan uyanmaya başlayan hariciye yetkililerimiz, büyük kısmı iç siyasete dönük de olsa verdikleri mesajla bir takım odakları rahatsız ettiler…
Eskiden ne güzeldi her şey.
Delikten süpürülme pahasına kim ne derse anında yerine getiriliyor, hatta koca cumhuriyetin yasaları alt üst edilip kişiye özel kanunlar çıkarılıyordu.
Yaklaşan seçim ve yükselen milliyetçilik değerleri ile birlikte bir çuval incir berbat oldu..
Şimdilerde eskisi kadar her verilen vazifeye “emredersin efendim” diyecek eleman bulamıyorlar karşılarında.
Baksanıza başbakanımız bile artık televizyon ekranlarından “Amerika’nın canı yandığında bizler her şeyimizle yanlarında olacağız, bizim canımız yandığında yardım ettiğimiz hiç kimseyi yanımızda bulamayacağız.” demeye başladı.
Bir anlamda, serzenişle birlikte kafa tutmak gibi de algılanabilir!..
Yani, büründüğü uysal çocuk kimliğinden sıyrılıp, hak arayan birey durumuna geçtik bu söylemle...
Halbuki özgürlükler ülkesi Amerika’nın hiç sevmediği olayların başında geleni bu…
Vietnam’da, Afganistan’da, Irak’ta, Somali’de ve Guantanemo’da yaşadıklarımız bunun en büyük kanıtı…
Amerika’dan özgürlükler dahil hiç kimse bir şey isteyemez ama Amerika isterse eğer, canın dahil her şeyini vereceksin…
Devletler de tıpkı kişiler gibi biraz nefes almak için Amerika’yı ne zaman sırtlarından indirmeye kalksalar, muhakkak kendilerini bir ateş çemberinin içerisinde buluveriyorlar.
İşte Türkiye!..
İçte işsizlik, yoksulluk, yolsuzluk gibi sorunlarla boğuşurken, dışta başına açılan belalarla cebelleşip duruyor…
Bu gün yarın bünyesine aldığı Kerkük’le birlikte resmen devlet olduğunu açıklayacak bir Kürt devleti sorunu, Lübnan ve Afganistan’da sıcak çatışmaların içerisine girmeme sorunu, Kıbrıs, Ege sahanlığı, Ermeni yasa tasarısı sorunu derken başımıza bir de dünyanın yakın takibe aldığı lanetlenesi cinayet olayını çıkardılar…
Hrant Dink, tıpkı yetmiş milyon insanımız gibi etiyle kanıyla canıyla sıradan bir Türk vatandaşı.
Onu bizlerden ayıran en büyük özelliği Ermeni asıllı olması…
Ama sonuçta yine de Türk kimliği taşıyan bir insan…
Onun öldürülmesinin bunca sorunla uğraşan Türkiye Cumhuriyeti’ne hiçbir şey kazandırmayacağı ortada…
Fakat bizim üstümüzden dünya enerji kaynaklarını elinde tutmak isteyen emperyalist ülkelere neleri kazandırdığı da ortada!..
Seyredenler hatırlayacaktır…
Cennetin Krallığı isimli filmde tesadüfen Müslümanlara karşı Kudüs’ü savunmak zorunda kalan demirci ustası, çetin geçen çarpışmalardan sonra Sultan Selahattin’e canlarına dokunulmaması karşılığında şehri kendilerine teslim edeceklerini söylüyor. Ve anlaşma sağlanıyor…
Bu olaydan üç yıl sonra İngiltere kralı tekrar Kudüs’ü kuşatma altına alıyor.
Yine, uzun uğraşlardan sonra kırılgan bir ateşkes anlaşması imzalanıyor.
Filmin son karesinde bir alt yazı ile, “Bu anlaşmanın üzerinden nerdeyse bin yıl geçmesine rağmen barış, Ortadoğu’da en zor bulunan şey” diyor yönetmen…
Dünya enerji kaynaklarının büyük çoğunluğu bölgemizde olduğu sürece gerçekten de barış, bu yörede bulunması en zor şey olmaya devam edecektir…
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
