|
Bizim Türkçemizin özellikleri yok değildir. Pek çok nosyonu, başka dillerdekinden daha kolay anlatma imkanımız olduğu halde, yabancı terimleri ve yabancı yazarları örnek göstermeyi severiz. Bu yabancılarla da pek bir şey anlatmış olmayı başaramayız.
Yıllardan beri, Fransız Duverger bize örnek olmuştur. Son seçimlerin birinde sayın Demirel bile onu okuyordu. Bu kitabı ben çok daha eski yıllarda aslında okudum, Demirel ve bilhassa sağ partileri ilgilendiren pek bir şey de bulamadım. Türkiye hakkında çok bilgi verilmiştir. Bu bilgilerin bir kısmı Mustafa Kemal ve CHP adamlarının methiyesinden ibarettir. Demirel CHP büyüklerini öğrenip te ne yapacaktır?
Bende, Amerikan Cumhurbaşkanları hakkında bir merak uyandı. Roosvelt’te beri, Amerikan Cumhurbaşkanları hakkında yazılmış veya, Amerikalılarınki kadar Kennedy hakkında bilgim vardır. Amerikalılar protestan, Kennedy katolik olduğu için, Amerikalıların Kennedy hakkında bilgiyi severek edindiklerini de sanmam. Dinciliğin sadece Türkiye’de ve Müslümanlar arasında olduğunu sanıyorsanız, yanılmışsınızdır.
Kennedy ile Nixon mücadelesi dillere destan olmuştur. Nixon Cumhuriyetçidir de, büyük bir başkandır. Kendi yazdığı dış politika kitaplarını her politikacı okumalıdır.
Seçim politikalarını Amerikalılar ve bilhassa Amerikan Cumhurbaşkanı adayları iyi biliyorlar. Bill Clinton, bu seçimlerin en çetinlerini yapmıştır. Karısı, önümüzdeki devrenin ilk kadın Cumhurbaşkanı olacak Hillary de Cumhurbaşkanının baş yardımcısı olmuştur. Seçime hazırlanırken, tek kızlarını Hillary’nin anne ve babasına bırakarak baharın seyahata, seçim çalışmaları seyahatına çıkmışlar, karlar gezmelerini önlediği anda evlerine dönebilmişlerdir. Karı-koca ev ev gezmişler ve başa baş insanlarla konuşmuşlardır. Bizim Erbakan hocanın hangi isimde olduğunu unuttuğum partisi de, bu usulü, “Peygamber usulü” olarak millete sunmuş idi. Peygamberden sonra, halifelerden seçilenlerin en çok beş veya altı oyla seçildiği bilindiğinden, Erbakan’ın hangi islam seçiminden bahsetmek istediğini de pek anlamış değildik.
Amerikalılar, politika konusunda zengin literatüre sahipler. Ekonomik sorunlar ve zenci-beyaz eşitliği büyük yer utuyor. Cumhuriyetçilere seçimleri kazandıran ekonomik düşünceler, Demokratlara seçim kazandıran konu ise, zencilerin eşitliği konusu. Kennedy için de, Bill Clinton için de bu eşitlik sorunu ana noktayı teşkil etmiştir. Dünyaya ahlak dersi vermeye kalkan Amerika, kendi içindeki eşitliği daha halletmiş değildir.
Bizde, sağ partiler için ana malzeme din istismarıdır. Bir sağcı liderin müslüman saymadığı partiye, sağın az akıllı ve gerici seçmeni oy vermiyor.
Sol, yani CHP solundaki solun ana malzemesi de Karl Marks’tır. Marks, kitaplarını okumamışlar bile ahkam kesmekten geri durmazlar. Bir başarı da sağlamış sayılmazlar.
Bizi asıl ilgilendiren CHP’dir. Devlet kurmuş, devrimler yapmış, saltanatı ve hilafeti kaldırmış, insanları kulluktan kurtarıp vatandaşlar seviyesine yükseltmiş bir parti, şimdi kendisini anlatma imkanı bulamamaktadır. Elindeki tek konu laikliktir. Bunu anlatmasın diyenimiz yok ta, işi sadece buna bırakmanın anlamı da yoktur diyoruz. Vatandaşlarımızdan pek çoğu, laiklik karın doyurmaz diyorlar. Bu defa, hazırlanan ve oldukça kapsamlı olduğunu sandığımız parti programının, halkın anlayacağı şekilde halka anlatılmasında fayda görüyoruz.
Halka nasıl anlatılacaktır? Hiç şüphe yok ki, halkın karşısına giderek, onları usandırmadan, onları küçüksemeden söylenecekleri kendilerine söylemektir. Ne kadar anlatabilirseniz, o kadar çıkarınız olacaktır. Bunlar ise, parti binasında veya belirli yerlerde, CHP’lilerin birbiriyle konuşmaları şeklinde olamaz. Eskiden birisi, “CHP, birbirini eknaa çalışan insanlar partisi” demişti. Bu sözü hep doğru olarak görmüşümdür. Bir daha tekrarda fyada var: CHP’liler birbirine nutuk çekme hastalığından kurtulmalıdırlar. Ne kadar çok gezer ve halkla temas ederlerse, o kadar kârlı çıkacaklardır. Bire bir çalışma budur. Yarından tezi yok, bu yapılmaya başlanmalıdır.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
