|
Cumhuriyetin tehlikede olduğunu kabul etmek demek, ülkenin de tehlikede olduğunu kabul etmek demektir. Bu gün ülkemiz tehlikenin eşiğinde değil, bize göre, ülkemiz tehlikenin içindedir.
Adedi altmış kişi olan karakol, eşkıyalardan iki kişi tarafından basılabiliyor. Nasılsa, karakola ekmek ve erzak taşıyan Jeep, eşkıyalar tarafından ele geçirilebiliyor. Bir gün sonra da, yine aynı bölgenin başka bir yerinde, mayınlar patlıyor. Şehit cenazeleri ekranları dolduruyor. Bu yüzden de, senelerden beri devam edip geliyor.
Terör, Türkiye’nin yaşamında yer bulmuş ve oturmuştur. Terör, eski yardım etme alışkanlığı olanlardan yardım görmektedir.
Terörün, ülkemizde yardımcısı olan insanları vardır. Hükümetlerimiz de bunları bilmektedir. Bir başbakanımız da, elinde yardım edenlerin listesinin olduğunu söylemiş idi.
Bu ayırıcı terörün bitirilmesi gereklidir. Bu terör bitirilmesinde, ödenmesi gereken bedel ne ise, ödenmekten de çekinen yoktur. Şehit anaları “Vatan sağ olsun” diyorlar. Askere gitmekten kimse tedirginlik duymuyor. İnsanlarımızın hiç bir şeyden şikayetleri yok. İnsanlarımız, bir vatana mutlak ihtiyacımız olduğunun bilincindedirler. İnsanlarımızın tek isteği, terörün bitirilmesidir.
Bizim bazı insanlarımızın kaygıları başka: TÜSİAD mensuplarını dinleyince, onu da anlamakta gecikmiyoruz. Alınan tedbirlerin ekonomik hayatımızı sarstığı iddiası var. Bu iddia hangi olayda olmadı ki! Bu kadar zayıf temelleri olan bir ekonomiyle memleket nasıl ayakta tutulabilecektir? Biz bir istilaya uğradığımız zaman, böyle bir iddiaya rastlamadık. O zaman, ekonomi diye bir anlayışımız da yoktu. İnsanlarımız, akşam eve götürecekleri kuru ekmek davasıyla karşı karşıya bulunuyorlardı. Şimdi, milyonerlerimiz çoğaldı; ama, ekonomimiz, esen rüzgardan nem kapıyor. Devletin geleceğini bu ürkek ekonominin keyfine terkedeceğimizi sananlar yanılıyorlar. Kendi paralarını daha sağlam esaslar üzerine oturtmaları gerekir. Bizim devlet, üç beş para babasının çıkarı esasları üzerine kurulmuş değildir.
Ülke bir tehlike karşısında kalmış ise, bu tehlikeye göz yumarak onun etkisi dışında kalınamaz.
Mahareti olan devlet adamları, bu maharetlerini kullanarak, ülkeyi dediğimiz tehlikeye maruz bırakmazlar. Alınan tedbirlerle, tehlike daha ortaya çıkmadan bertaraf edilir. Devlet adamlığı budur. Cahille devlet adamı arasındaki fark burada yatar.
Bu gün bu safha geride bırakılmıştır. Ülke, tehlikenin içindedir. Bu ülkeyi tehlikelerden kurtaracak ta, yine o ülkenin insanlarıdır. Adamların siparişle temin edilip edilmediğini bilmiyoruz. Dediğimizin olmaması gerekir.
Tehlike, karşılanacak ve onu bertaraf edecek tedbirler alınacaktır. Tehlike karşılanacaktır diyoruz. Bunun şartları bu ülkede vardır. Ülke ve millet, fedakarlıktan da çekinmiyor. Eksik olan bir Atatürk’tür; O da artık gelmiyecektir. Geldiğinde de gerekenleri ölmeden söylemiştir. Sen bunları kullanmak zorundasın. Kullanmak senin görevindir. Görevi yapmayanların akibetlerini de kitaplar yazıyorlar.
Benim söyleyecek çok şeylerim var da, bu bulanık hava içinde ben de bir gaile ortaya koymak istemiyorum.
Bu isyan eden ayırıcı Kürtlerimiz, bu bizim ülkede, ne olmamışlardır? Hangi makam, bu Kürt ayırıcılarından esirgenmiştir? Hangi insan haklarından bunlar mahrum edilmişlerdir?
Bu ülkenin alınışından ve devletin kuruluşundan sorumlu olan bazı kesim insanlarımız; bunların, ayırıcı Kürtlerimizin eriştikleri noktalara hiç yaklaşmışlar mıdır? Bu kadar mahrumiyetlerine rağmen, devlet aleyhtarlığı bunlarda görülmüş müdür? Devlet bölücülüğü insan hakları arasında olan bir ülke tanıyor musunuz?
Ülke, bu beladan kurtarılacaktır. Seçilmiş olmak, kimseye savsaklama hakkı tanımaz. Atanmış olmak ta, sorumluluktan çekingenliği ortaya getirmez. Herkes, üzerine düşen görevi yapacak ve yetkilerini kullanacaktır. Bölünmez bir vatan istiyoruz ve bunda başarılı olunacaktır.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
