|
Yıllardır, temcit pilavı gibi ısıtılıp ısıtılıp, önümüze sürülür durur.
En olmadık yerde yüzümüze vurulur.
Asırlardır soykırımın dik âlâsını yapan ülkeler bile; geçmişlerini bir kalemde silip, utanmadan sıkılmadan, bizden “soykırım hesabı” sormaya kalkarlar.
Biz de anında suçluluk kompleksine girer, ezilir büzülürüz, bu asılsız suçlama ve savlar karşısında...
Demeyiz ya da diyemeyiz ki; “Siz hangi soykırımdan söz ediyorsunuz bre şaşkın gafiller!... Siz önce kendi geçmişinizle yüzleşin, sonra hesap sormaya kalkın. Biz Türkler, soykırım yapmadığımız gibi, soykırımın âlâsı bize (Türklere) yapılmıştır!...”
Niye diyemeyiz?
Çünkü bilgimiz yoktur bu konuda. Yalap şalap bilgilerle çıkarız bu savların karşısına.
Bilgilerimiz kulaktan dolma, yalap şalap bilgiler olduğu için de kendimize güvenemeyiz.
Kendimize ve de bilgilerimize güvenemediğimiz için de dik durmasını beceremeyiz.
Yeteneksiz, pısırık, iki sözcüğü bir araya getiremeyen, dil bilmeyen siyasetçilerle, bilgisiz diplomatlarla bu adamların karşısına çıkarız.
Karnımızdan konuşur, konuştuğumuzu sanırız.
Dik durmasını becerebilen donanımlı tarihçilerimize, diplomatlarımıza ve siyasetçilerimize de “bizden değil” muamelesi yapar, yardımcı olmayız. Hatta yardımcı olmak bir yana, onlara köstek olmaya çalışırız.
Onun için de Ermeni kopuntusu (diaspora), dilediği gibi at koşturur Maksatlı Batı Dünyasında...
* * *
Ama son günlerde, (kendisine yardımcı olunmamasına, hatta köstek olunmasına karşın) tek başlarına savaşan bir aile var bu konuda.
Perinçek Ailesi... İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek ve oğlu Mehmet Perinçek...
* * *
İstanbul Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü Araştırma Görevlisi olan Mehmet Perinçek, Osmanlı arşivleriyle Rus arşivleri arasında mekik dokuyor; belge üzerine belge çıkarıyor gün yüzüne.
Baba-oğul Perinçek’ler; (yıllardır savsaklandığı için bu boyutlara ulaşan) Ermeni Soykırımı savlarının, zırvalığını kanıtlamaya çalışıyor omuz omuza.
Nitekim bu iki yiğit insan, uğraşılarının semereleri de almaya başladı yavaş yavaş.
* * *
Nasıl mı?
Önce, bilmeyen ya da olayın ayrıntılarını anımsamayan okurlarımız için, Perinçek’lerin bu olaya nasıl müdahil olduklarını anımsatalım.
Maksatlı Avrupa’nın, maksatlı ülkelerinden, Maksatlı İsviçre de; Türk ve İslam Toplumlarından duyduğu rahatsızlığı dizginleyemediğinden; “Türklerin 1915 - 1918 yılları arasında Ermeni soykırımı yaptığını, bu gerçeğe karşı çıkanların da yasal olarak suç işlemiş sayılacağını...” karara bağlayan zırva bir yasayı(!), kamutaylarından geçirerek, olurladı.
Bu tarihten sonra, Türk Tarih Kurumu Başkanımız Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu; bu ülkenin üniversitelerinin birinde; bu zırva yasaya karşı çıkıp, doğruları haykırınca; yine bu ülkenin ilgili mahkemelerinden biri, Halaçoğlu hakkında soruşturma başlattı.
Ülkemizin ilgili orun ve kurumlarının, bu gelişmeleri, duymazdan geldiği bu dönemde; Doğu Perinçek, ekibiyle birlikte anında İsviçre’ye uçtu.
7 Mayıs 2005 tarihinde, Lozan Konferansı’nın yapıldığı binanın merdivenlerinde; “... Ermeni soykırımı, uluslararası bir yalandır” diye başlayan bir açıklama yapıp, tepkisini ortaya koydu. Arkasından da ekledi; “Hadi sıkıysa tutuklayın beni; benim hakkımda da soruşturma başlatın!...”
Onlar da başlattı. Perinçek hakkında dört ayrı dava açıldı.
Ve...
Ve malum çevrelerin dayatmaları sonucu, kamutaylarından geçirerek yasalaştırdıkları bu zırva yasanın mantığına, aslında kendileri de inanmayan İsviçre hükümeti, Doğu Perinçek’in savunması ve gösterdiği kanıtlar karşısında bocalamaya başladı.
Sonuçta İsviçre Hükümeti, Doğu Perinçek’in kanıt olarak Lozan’a götürdüğü 90 kilo belgenin altında kaldı.
İsviçre Adalet Bakanı Christoph Blocher, Ermeni lobilerinin dayatmaları sonucu kamutaylarından geçirmek zorunda oldukları “Soykırım İnkar Yasasını”nı tartışmaya açmak zorunda kaldı. 14 uzmanın tartışmasına açılan rapor, önerge haline getirildi, kamutaylarına sunuldu. (29 Mayıs 2007)
İşte “Diapora’ya Perinçek yumruğu” başlığıyla özetlediğim olay budur.
Bu bir zaferdir. Bu zafer, Perinçek Ailesi’ne aittir.
Perinçek ailesi, Maksatlı Avrupa’nın, maksatlı savlarıyla; nasıl mücadele edilmesi gerektiğinin yolunu, yöntemini göstermiştir.
Kopuntuyla (Diaspora) mücadele böyle olur.
Ermeni Kopuntusuyla da Kürt Kopuntusuyla da Rum Kopuntusuyla da böyle mücadele edilir.
Sağlam bilgilerle, sağlam kişilerle, sağlam ve anlaşılır (yabancı) dili olan ekiple mücadele verilir.
* * *
Tüm dünyanın gözü olan bir coğrafyada yaşıyoruz.
“Eninde sonunda bir gün...” hayaliyle yaşayan komşularla çevrili etrafımız.
Kimileri Rum Pontus hayalleri kuruyor, kimileri Kostantinapolis... Kimileri Büyük Ermenistan hayali kuruyor, kimileri Büyük Kürdistan...
Kimileri okyanuslar ötesinden “BOP Haritaları” gönderiyor. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanını da “BOP Eş Başkanı” olarak atıyor.
Karnımızdan konuşarak bunlarla mücadele edemeyiz.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
