|
Memleketimizde en çok kullanılan terim “Milli İrade”dir. Milli İrade terimi, yerli yersiz ve bilhassa ağzı olan herkes tarafından kullanılıyor. En çok kullananlar arasında ise, her iktidarın mensupları bulunuyor. Hatta, kelimeleri doğru telaffuz etmeyenler bile bunları yapıyor.
Aklımız hep gerilere gidiyor. Mustafa Kemal Paşa, Anadolu’ya, milletin başına geçtiğinde, Milli İrade’yi hem söyleyen ve hem de kullanan insandı. O zaman, tek insan iddiaları peşinde olunca, Milli İrade’yi kim temsil ediyordu? Hiç şüphe yok ki kendisi! Tek bir insan Milli İrade temsil edebilir mi? Bana göre de, size göre de edemez ama, ortalıkta bir de olay duruyor; Milli İrade’yi tek başına Mustafa Kemal Paşa hazretleri kullanıp gelmiştir. Öyle olmasa, bir kişiyi dinleyen olur mu? Mustafa Kemal Paşa’yı tanımayan olmuş mudur? Herkes, “Emrindeyim Paşa” dememiş midir? “Emrindeyim Paşam” diyenler arasında, Kazım Karabekir Paşa da yok mudur? Kazım Karabekir Paşa, Mustafa Kemal Paşa’yı sever mi? Elbette ki öteki de onu sevmez. Sevişmezler ama, vatanın çıkarları gerektirdiği zaman, biri ötekinin emrine girer ve emrinde olduğunu da, resmi tazim ile bildirir. Bütün bunlar adamlık gereğidirler. Adamlık gerekliklerine saygılı olununca da, vatan kurtarılmıştır.
Şimdi de, Milli İrade terimi çok kullanılıyor. Bize göre Milli İrade’nin tarifi başkadır. İktidardaki AKP’ye göre, Milli İrade’yi AKP’nin çoğunluğu teşkil ediyor. Ediyor olsa, ülkemiz şu bulunduğumuz durumda olur mu? Ne var durumda diyenler, akıllarını kafalarının içine yerleştirip te konuşmalıdırlar.
Türkiye Kurtuluş Savaşı’na başlarken Devlet bile ortada yoktu. Mevcut Osmanlı Devleti ise, Kurtuluş Savaşı’na karşı idi.
Ancak, Kurtuluş Savaşı’na karar veren insanlar arasında fikir ayrılıkları aşılamaz derecede büyük değillerdi. En sonunda “Sen bilirsin Paşam” denebiliyordu.
Bu gün Devlet’in bütün organlarıyla ortada olmasına rağmen, izahı yapılamaz ayrılıklar yaşanmaktadır. Koordinasyonu kurmak ve geliştirmekle yükümlü olması gereken iktidar partisi, hepsini, bütün devlet teşkilatını önüne almış durumdadır. Bir iktidar, herkesle kavgalı, herkesle geçimsiz olabilir mi? Olmuş bile, her şey ortada duruyor.
Cumhurbaşkanı bir kanunu iade ediyor. Bunu yaparken, Cumhurbaşkanı kanun içindeki yetkilerini kullanıyor. Muhatap da Türkiye Büyük Millet Meclisi’dir.
Dışişleri Bakanı’nın, sayın Abdullah Gül’ün, kanunun aynen Cumhurbaşkanına iade edileceğini söylemesine gereklilik var mıdır? Cumhurbaşkanının iade gerekçelerini meclis tetkik etmek göreviyle yükümlü değil midir? Sayın Gül, Cumhurbaşkanına, meclis adına cevap veriyorsa, Meclisimiz de bunu yapıyorsa, Milli İrade anlayışı üzerinde söylediklerimiz doğru sayılmaz mı?
Milli İrade tarifinde amil olan sayın Başbakanımız, bir meselede, Genel Kurmay Başkanı’nın söylediklerini söz konusu yaparak, kendisinin Başbakan’a bağlı olduğunu söylemedi mi? Bunun anlamı, Genelkurmay Başkanı’nın konuşma hakkının olmadığını kabul etmek değil midir?
Şimdi, Irak için bir harekat yapılacaksa, Ordumuz, yani Genel Kurmay Başkanımız, ordu adına bir istekte bulunursa, meclisin bunu kıymetlendireceğini ve bir karar alacağını söylemiştir. Bu sözlerin Milli İradeyi rencide eden tarafları yok mudur? Bir makam, kendisine bağlı makamdan istekte bulunulmasına razı olabilir mi?
Bizim Devlet teşkilatımızda da bir anarşi yaşanmaktadır. Anayasal haklar kullanan makamlara bu haklar tanınmak istenmiyor. İktidar partisinin mutlak hakimiyet, yani, Milli İrade keyfiyeti yanlış anlamaların ifadesi olmaktadır.
Ciddi bir karar almadan, milletin güven tazelemesine mutlak ihtiyaç vardır. Önce seçimler yapılmalıdır. Biz, bu günkü meclisin yetkisiz olduğunu söylemiyoruz. Ancak, meclise de milletin güven tazelemesi vakti gelmiş ve meclisin tazelenmesi kararı alınmıştır. Bir Irak harekatı yapılacaksa, önce meclis seçimleri yapılmalıdır. Yeni meclisin alacağı karar da, ne pahasına olursa olsun tatbik edilmelidir. Bu ülkede, aklını kullanan herkes için, Milli İrade dışı bir hareket beklenmiyor. Önce birlik temin edilmeli ve devlet yerine oturtulmalıdır.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
