|
Merhaba sevgili okurlar… Ne zamandır şiiri ihmal ettik. Estetik duygularımız daha fazla dumura uğramadan sevdiğim birkaç şiirle sizleri “Şiiristan’a” götürüp bülbül sesleriyle bestelenmiş tabiatın doğal senfonisini dinletmek istiyorum.
Bir yer var orada, ikimiz için, orada bildiğin gibi şiiristanda,
Evler Yunus’un evleri, yollar Emrah’ın yolları.
Ve Hayyam’dan birer rubai gemiler limanda,
O deniz bildiğin gibi Orhan Veli’den kalma…
Mevsimse Yahya Kemal’in son baharı,
Nedim’dir seyreylediğin, bir elde gül bir elde mey,
Çeşmeler Karacaoğlan’ın, dağlar Köroğlu’nun dağları,
Cahit Sıtkı’nın kuşları havada dönen…
Kadınlar Haşim’in kadınları görüyor musun ?
Yeter bir nabız gibi vurduğun bende,
Bana bir şiir ver güzelliğinden,
Bütün güzellikler senin olsun…
Şiiristan sultanı, yoksan gece ve ölüm,
Varsan, el sürdüğün her şey şiir…
Ayak bastığın her yer şiiristan olur.....ÜMİT YAŞAR OGUZCAN
NE YAZIK
Yaratırken ulu mimar Adem’i, / Dünyadaki sınırları çizmedi,
Renk verdi,/ Dil verdi, / İnanç verdi, / Taraf tutup ezmedi.,
Yaratırken ulu mimar Adem’i, / Tesbih gibi bir kalıba dizmedi,
Akıl verdi, / His verdi,/ Güç verdi,
“Hepiniz insansınız, / Kardeşce yaşarsınız,
Tüm dünya sizin” dedi…
Boş buldu meydanı Adem,
“Para” dedi, / “Koltuk” dedi,
“Mal” dedi, / Yetmedi…
“Fesat” dedi, / “Haset” dedi,
“Hırs” dedi,/ Bitmedi…
“Sağ” dedi,/ “Sol” dedi,
“Öldür” dedi, / “ Öl” dedi,
Cehenneme çevirip dünya denen cenneti,
İnsanca yaşamanın güzelliğini sezmedi… (Can Arpaç)
Hayatı besteledim uşşak makamında,
Acı çektim ağladım Hüzzam makamında,
Aşk ile, meşk ile gezindim şarkılarda,
Yoruldum karar kıldım Saba makamında.. (Mehmet Özata)
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
