|
İnsanlar hep sahnenin önüyle ilgileniyorken, arkasında nelerin yaşandığını ya bilmez, ya da bilmek istemez…
Aslına bakarsanız dünya bir sahne ise, yaşam da o sahnede sergilenen bir senaryodan ibarettir.
Herkese yer vardır o sahnenin senaryosunda.
Özellikle de oyun başlamadan önceki hazırlıkların yapıldığı sahne arkasında. Büyük çoğunluğun, yani bizim gibi sahnenin arkasından gelenler için heyecan ordadır, mutluluk ordadır, gerçek yaşam ordadır…
Yaşanan o tatlı heyecanı…
Koşuşturmayı…
Verilen emeği…
Ve bize kazandırdıklarını hep orda yaşayıp öğrendik ve hala öğreniyoruz.
Bence herkesin yaşaması gereken bir deneyim. En azından nerden gelip nereye gittiğini bilmek açısından daha da önemli…
Yoksa aynı kulvarda koşanlar asla TEK YÜREK olamazlar.
Öncelikle insan emek vermeyi öğreniyor.
Yaptığı işi en iyi şekilde yapması gerektiğini, sorumluluğunu öğreniyor.
Sonra dayanışmayı…
Gerektiğinde suyunu bile paylaşmayı…
Takım ruhunu…
Özverili çalışmayı öğreniyor insan.
Ve yeteneklerinin sınırlarını genişletebiliyor böylece.
Etkinlikleri yapmaya başladığınızda bir çok insan size gıptayla bakarken, aynı zamanda da size bir şey kazandırmayacağını fısıldar kulağınıza. Kar suyu kaçıracak ya…
Hiç onlara aldırmadan yolunuza devam edin…
Emin olun ki güzel anılar ve yeni insanlar yazdıracaksınız yaşam defterinize…
Selam bile vermeyen kişiler zamanla dostunuz olacak...
Toplumsal birlik ve beraberlik, her an ihtiyaç duyulan bir kavramdır. Bu toplum iki kişiden de oluşur yüz kişiden de.
Huzursuzluk isteyen kaosu, iki kişiyken de çıkarır, yüz kişiyken de…
İşte sahnenin o arkasını görmeden, yolların ve yılların tozunu yutmadan birdenbire sahnenin önünde kendini bulanlardan bir şeyler beklemek de anlamsız olur.
Hangi alanda olursa olsun amacımız şu olmalı,
İnsanları yarıştırmayı değil;
Birlikte en güzel neler yapabiliriz?
Nasıl TEK YÜREK olabiliriz?
Aynı ruhla aynı müziği nasıl dinleyebiliriz?
Nasıl yükleriz aynı adımlarla yüreklere?
İşte O zaman şiddet, ayrım, haksızlık kendine yer bulamaz.
Bazılarına “önemsiz ders” gibi gelen ve “gereksiz ayrıntılar” gibi gözüken, perdenin arkasındaki insanın yanındayız biz.
Geldiğimiz yerde bıraktığımız izleri takip edenlerinin yanındayız biz.
Memleket yararına, millet hayrına bir çivi çakanlarla iç içeyiz…
Bazıları gibi olmayı hiç düşünmedik bu güne dek…
Başkalarının başarısızlığını, başarımızmış gibi algılamadık.
Küçük hataları görmezden gelip, büyüklerinden herkesi sakınmaya çalıştık.
Çünkü,
Hepimiz önemliydik…
Yeteneklerimizle özeldik…
Öyle ise bizler, ülkemizin en güzide nüfusunu barındıran; sosyal, tarihi ve kültürel, oluşumları ile efsanevi bir şehri olan ÇORUM’un kalkınmasına katkıda bulunmalıydık; ve bulunacağımızı da biliyorum…
Bu görev sadece sahnenin önünde olanlara ait değil elbette..
Bizler de elimizi taşın altına koymalıyız..
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
