|
Hemen hemen hepimiz her yaşta oynamışızdır KOLTUK KAPMACA oyununu.
Ne kadar zevklidir. Özellikle çocukken o çocuk saflığı ile çok büyük keyifler almışızdır.
Büyüdükçe koltukla beraber keyifler de büyümeye başlamıştır bizimle.
On kişiye dokuz sandalye…
Hareketli müzik eşliğinde küçük sandalyelerin etrafında oynayarak, zıplayarak döner ve müzik ne zaman kesilecek diye de kulak kabartırdık.
Bazı çocuklar o zamanlar bile çok kurnazlardı. Bunun bir oyun olduğunu unutarak gözleri sandalyelerde, kapmak için fırsat kollarlardı.
Müzik çalarken birdenbire kesilir herkes boş bulduğu sandalyeye otururdu.
Ayakta kalan, oturacak sandalye bulamayanın eline bir sandalye verilir ve dışarı çıkartılarak oyun dışı bırakılırdı.
Siyaset te böyle bir şey değil mi?
“Armut dibine düşermiş” derler. Ülkemizdeki siyasetin fotoğrafı da bundan farklı sayılmaz.
Ama yine de bizim çocukluğumuzdaki “sandalye kapma” oyununa haksızlık etmeyelim. O zaman daha bir saflık ve içtenlik vardı.
Kalite vardı…
Siyaset oyununda kimsenin kulağı müzikte değil.
Gözler kaplan gözü gibi…
Kulaklar tilki kulağı gibi…çalışıyor.
Oyuncular birbirlerini kolluyor…
Başkalarına kulaklar tıkalı…Sadece kendi duymak istediklerini duyuyorlar.
Koltuk hırsı, her şeyin önüne geçmiş.
Ve işin ilginci, bu oyundan kimse çıkmak istemiyor.
Bir sandalyeye iki kişi oturuyor.
Biri diyor “Ben oturdum”
Diğeri de “Ben…”
Biz bu oyunu okulda oynarken öğretmenlerimiz titizlikle seçerlerdi öğrencileri.
Siyasette öyle bir şey var mı?
Parası olan, “Ben oynarım” diyor…
Kendini bilmeyen “Ben oynarım” diyor…
Eğitimine, ailesine, oturup kalkmasına, iki kelimeyi bir araya getirip cümle kurup kuramadığına bakmayan, “Oynarım diyor”
Küskünlere de koltuk kapma sırası geldi şimdi.
Ardından kulisler ve Bizans oyunları…
Herkesin elinde bir muz kabuğu…
Bir genelleme değil elbette ki, ama pek çok sayıdaki yanlış aday belirlemeleri bir elin parmakları kadar az sayıdaki doğru adayı da alıp götürüyor…
Dik duran…
Eğilip bükülmeyen…
Yalakalık yapmayan…
İdealist siyasetçilere özlem…
Olması gereken ve normal olan da bu değil midir?
Halk, listelerde YEREL SEÇİMDE OLDUĞU GİBİ ADAYLARA BAKACAK.
Yine ben…
Yeniden ben… diyen doyumsuzlar, kendi KOLTUK KAPMA hevesleri uğruna oy kaybettirecekler.
Bekleyeceğiz ve hep birlikte göreceğiz.
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
