|
Rubailerde az lafla çok şeyler söylenir. Ben de rubai denemelerimde yaşadığımız hayatı yorumlamaya çalıştım. Bakalım beğenecek misiniz ?
Demokrasi kim, biz kim, zehir ettik dünyayı,
Bulaştırdık yüzümüze gözümüze hayatı,
Kavga, kargaşa, şamatadır bizim gıdamız,
Cehaletimiz yüzünden kabusa çevirdik yaşamı...
Hababam yaşıyoruz dostlar hababam,
Görüntü güzel amma arka plan sıradan,
Aydınlık, araştırma, tekamül hakgetire,
Geldiğimiz gibi gidiyoruz dünyadan…
Resim yasak, müzik yasak, sanat yasak,
Olası alem uğruna , gerçek alem yasak,
Ah ile vah ile geçiyor çileli ömrümüz,
Yasakları yasaklasak da biraz yaşasak…
Gönül sevilmek ister, canım yok, cananım yok,
Gönül yücelmek ister, tan’ım yok, dermanım yok,
Şu kısacık ömrümde hep hazanı yaşadım,
Tenhalarda kalmış garibim arayıp, soranım yok….
Yıllardır seni arar, seni anarım Yarabbi,
Yerde gökte denizde seni sorarım Yarabbi,
Sen görüyorsun bizleri, biz seni görmüyoruz,
Gönül gözü ver bize de seni görelim Yarabbi !
Hayatı besteledim uşşak makamında,
Acı çektim ağladım Hüzzam makamında,
Aşk ile, meşk ile gezindim şarkılarda,
Yoruldum karar kıldım Saba makamında..
Aşk yok, müzik yok, şiir yok, rubai yok,
Böyle hayat geçer mi, hiç sevdası yok,
Bir fanusa koymuşsun mahzun kalbini,
Ruh ayrı, beden ayrı, hiç kavuşması yok…
Zamanda durmaz sürekli akar gideriz,
Ezeli bir yolcuyuz aleme bakar gideriz,
Karakterimiz kader olur, yoktur çaresi,
Avaze-i aleme Davut gibi salar gideriz..
Baharla hazan karıştı, ateşi çıktı dünyanın,
Alemin aklı şaştı, kalmadı tadı yaşamın,
Her şey dönüp dururken sonsuz uyum bozuldu,
Dualar da dönüyor Tanrı’dan, sonu geldi hayatın.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
