|
Bu yazıyı yazmak üzere bilgisayarımın başına oturduğum saatlerde; Fransızlar, cumhurbaşkanlarını seçmek üzere sandık başlarında idi.
Eğer bugün, oyların yarıdan fazlasını alan bir aday çıkmazsa; en çok oy alan iki aday, 6 Mayıs’ta tekrar yarışacak.
Sonuçta, kim Fransa ulusunun cumhurbaşkanı olacak, bilemiyorum.
Ama şunu çok iyi biliyorum. Sandıktan kim çıkarsa çıksın, sağduyu sahibi her Fransız, çoğunluğun belirlediği kişiyi, “Cumhurbaşkanım” diye bağrına basacak, görev süresince de baş tacı edecek.
Neden?
Çünkü uluslarına bay olacak ulusbaylarını (cumhurbaşkanlarını) aracılarla değil, kendileri seçmiş olacak.
Çünkü, onların seçim sistemlerinde, “cumhurbaşkanı benim iki dudağım arasındadır, ben kimi istersem, onu seçeceksiniz” diye dayatan siyaset kültürüne, “sürprizlere”, “şoklara” yer yoktur.
Çünkü, cumhurbaşkanı adayları, ulusunun önüne “en az bir yıl öncesinden” çıkar. Bu süre içersinde Fransızlar, adaylarının huyunu, suyunu tanır. Geçmişini, köklerini öğrenir. İt midir, uğursuz mudur, “özü nedir, sözü nedir”, dindar mıdır yoksa din simsarı bir dinci midir, bilir.
Aslanlar gibi de, güle oynaya sandık başına gider, başında görmek istediği kişi için oyunu kullanır.
* * *
Oysa bizde, pek çok konuda olduğu gibi, bu konuda da “Ortadoğu Kültürü” egemen.
Din ile devlet işlerini ayırt edemeyen, daha doğrusu ayırt etmek istemeyen din simsarı siyasetçiler; fırsat bu fırsat deyip, bilimgüder (laik) ve çağdaş bir kişinin oturması gereken bu makama; Ortadoğu Kültürü izlerini taşıyan, dingüder (antilaik) bir kişiyi oturtmaya çalışıyor.
İşin en acı ve en ilginç yanı; bu kültüre sahip dayatmacı siyasiler; bütün bunları, sahip oldukları “yüzde 25 oya rağmen” yapmak istiyor.
Türkiye, Cumhuriyet tarihinin en kötü günlerini yaşıyor.
Başka bir söylemle; Türkiye’ye inatla bu acılar ve sıkıntılar reva görülüyor.
Demokratik yollar tıkanarak, ülke bir açmaza doğru sürükleniyor.
Cumhuriyetten rövanş almak isteyen güçler, pusuda, bir işaret, bir kıvılcım bekliyor.
16 Mayıs Türkiye için bir milat olacak.
Bu ulusun en yüce makamına, bu ulusun yüzde 75’inin oluru alınmadan; “ya Tayyip Erdoğan’ın aslı ya sureti oturtulacak.”
Ve bu ülke; kendi iç dünyamda zaman zaman benim de eleştirdiğim Sayın Ahmet Necdet Sezer’i çok ama çok arayacak.
Hatta bu görüşümü çok daha ileri boyutlara taşıyarak söylüyorum; AKP’liler bile Sayın Sezer’i çok arayacak.
Çünkü 16 Mayıs’tan sonra gizli ajandalar, gerçek amaçlar ortaya dökülecek.
AKP tabanı; “Hadi!...” diyecek, “Hadi!... Gün bu gündür... Artık türban ve çarşaflar fora edilmeli... Her bir yere girmeli, her bir şeye egemen olmalı... Bunun önünde duranlar, yok edilmeli... Tüm anayasal kurumlar, tüm yargı organları, tüm bilim kurulları, bilim yuvaları, medya, YÖK, henüz giremediğimiz öğrenci yurtları, kadın erkek eşitliğini savunan sivil toplum örgütleri, meslek kuruluşları, kolluk güçleri hatta Türk Silahlı Kuvvetleri... Hepsi, hepsi bir bir elden geçirilmeli...”
........
İşe ben o zaman göreceğim, Türkiye’de bunca olup bitenin ‘demokrasinin gereği’ olduğunu savunan zavallı aydınları(!), iktidar yalakası zavallı yazarları, zavallı kanaat liderlerini...
Ben o zaman göreceğim, Ahmet Necdet Sezer’i eleştirenleri...
Ben o zaman göreceğim, “Atatürk’ün askere verdiği ‘Anayasayı koruma ve kollama görevi’ o günün koşullarında geçerliydi. Asker hizmetkardır, kim gelirse ona hizmet etmek zorundadır, ülkeye şeriat düzeni gelse bile...” diyen demokrasi yobazlarını...
Ben o zaman göreceğim, ülkeyi korku ülkesine çevirenleri...
Ben o zaman göreceğim, ülkenin çivilerini sökenleri...
Ben o zaman göreceğim, demokrasinin içini boşaltanları...
Ben o zaman göreceğim, ülkenin “kırmızı çizgileriyle” alay edenleri...
Ben o zaman göreceğim, ABD ve AB tuzağına düşenleri...
Ben o zaman göreceğim, “AB doğru söylüyor, bizim bir an önce ‘Kemalizm felsefesinden’ kurtulmamız lazım” diyenleri...
Ben o zaman göreceğim, zamanında birleşmeyen merkez sağ ve sol partilerini ve de o partilerin kerametleri kendilerinden menkul liderlerini...
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
