|
Yalakalık yapmaktan gazetecilik aktöresini unutan Türk gazetecilerinin sormaktan çekindiği soruları, bir Alman gazeteci sormuş Sayın Başbakan’a.
“Adaylığınız, neden korku yaratıyor?”
Sayın Başbakan da bu soruya; artık klasikleşen, dam üstünde saksağan türü yanıtlarından biriyle karşılık vermiş.
“Efendim bazı insanlar kendilerini devlet yönetiminin bir parçası olarak görüyor. Bunu yitirmekten korktukları için de bazı insanların korku faktörünü kullanmaya çalışıyorlar.”
Ee karşında yalaka bir Türk gazetecisi yok tabii. Adam, Süddeutsche Zeitung Gazetesi’nin muhabiri. Yemiyor bu yanıtı, soru gibi bir soru daha soruyor.
“Türkiye’yi İslamlaştıracağınız, laik çizgiden uzaklaştıracağınız söyleniyor. Bu konuda ne dersiniz?”
Türk gazetecilerini şamar oğlanlarına benzeten Sayın Başbakan, Alman gazeteciden gelen bu beklenmedik ikinci şok soru karşında sersemliyor ama bunu da kendine özgü yöntemle (ve tabii kendine göre) geçiştiriyor. Diyor ki;
“Bu insanlara şunu sorun. Son dört yılda ne değişti? Artık farklı bir şekilde mi giyiniyorlar? Artık farklı bir şeyler mi yiyorlar? (Ne alakaysa!?) Türkiye’de şimdiye kadar azınlık çoğunluğu yönetmeye çalıştı. Ancak demokrasilerde durum farklıdır?”
Yanıtın zırvalığına bakar mısınız?
İşte halk yığınları böyle sözcük oyunlarıyla (demagojiyle), böyle laf salatalarıyla uyutuluyor, beş yıldır.
Eğer Sayın Başbakanın burada kastettiği “azınlık /çoğunluk ilişkisi”, siyasi temsil açısındansa; azınlığın çoğunluğa hükmetme işinin dik alâsını AKP iktidarı yapıyor. Yüzde 25 oyla, ülkenin yüzde 75’ine hükmetmeye çalışıyor.
Yok eğer bu kıyaslamayı “laik ve dinci kavramları” üzerinden yapıyorsa (ki böyle); o zaman kendisinden korkan halk yığınları, yerden göğe kadar haklı.
Bu kavramlar üzerinden siyaset yapan bir cumhurbaşkanı, ülkeyi 1919 yılı öncesine götürür.
Sayın Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığı’na da bu nedenle karşı çıkılıyor.
En azından ben bu nedenle karşı çıkıyorum.
Yoksa muhterem eşlerinin ya da kızlarının sıkma başları beni ve benim gibi düşünenleri hiç ama hiç ilgilendirmiyor.
Beni, Sayın Başbakanın kafasının içi ilgilendiriyor.
Ben, Sayın Başbakanının beyninin kıvrımlarında dolaştırdığı, 1919 yılı öncesi düşüncelerden çekiniyor, henüz açığa çıkarmadığı ajandasından korkuyorum.
Bu ülke, bu cumhuriyet öyle kolay kurulmadı.
Elektriğini, suyunu, demiryollarını, denizyollarını, limanlarını, yeraltı ve yerüstü kaynaklarını, bankalarını, topraklarını yabancıların elinden söke söke alarak bu günlere geldi.
Tekkeleri, zaviyeleri, medreseleri kapatarak; dinini, din simsarlarının elinden kurtararak; bilimgüderlikle (laiklik) İslam Dinini yücelterek; halkını, halifenin, padişahın, vezirlerin, paşaların baskısından kurtararak bugünlere geldi.
Sayın Başbakan “Türk” sözcüğünü ağzına almaktan özenle kaçınıyor ama; bu ülke, Ulu Önderinin kendisine, tekrar Türk payesini, Türk kimliğini kazandırmasıyla bugünlere geldi.
Sayın Başbakanın, seçim sisteminin azizliğinden yararlanıp, yüzde 25 oyla cumhurbaşkanlığında ısrarının demokratik bir mantığı yoktur.
Bu mantığı kimseye anlatamaz, kimse de anlamaz.
“Ben yaptım oldu” mantığıyla, hak etmediği o yüce makama oturursa; ülkenin geleceğini de, kendi geleceğini de sıkıntıya sokar.
Sayın Başbakan, 14 Nisan Cumhuriyet Yürüyüşünü hafife alıp, bir Başbakana yakışmayacak söylemlerde bulunacağına; şapkasını önüne koyup; “Benden neden bu kadar nefret ediyorlar? Neden benden kuşku duyuyorlar?”ın çok ciddi araştırmalarını yapmalıdır.
Bu ülke, Sayın Başbakanın özde değil, sözde demokrat ve bilimgüder olduğunu (çok değil, 5 yıl önceki söylemlerinden dolayı) çok iyi biliyor.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
