|
Rüstem Baba iyileşmiş. Dün kendisi değilse bile yazısı geldi. Geçenlerde kendisinden söz ediyorduk. Fidan dikim zamanı Rüstem Babanın ortada gözükmediğini söylediğimde bir yakını hastalandığını ve İstanbul’a kızının yanına gittiğini söylemişti. “Eğer benim bildiğim Rüstem Babaysa bu zamanda hastalık mastalık dinlemez, ayaklanır gelir. Tam fidan dikim zamanı yatak ona batar” demiştim.
Çok şükür iyileşmiş ve yeniden Çorum’un yeşillenmesi için kolları sıvadığını söylüyor yazısında. Yeşil deyince aklına İran, Arabistan falan gelenlerden çok ama çok daha fazla memleketi sevdiği kesin Rüstem Babanın. Umarım başımızdan uzun süre daha eksik olmaz ve birilerinin başına yeniden kakar, “Memleketi beton yığınına çevirdiniz. Beton kafalı herifler yüzünden memleket elden çıkmak üzere. Torunlarınıza bu harap toprakları mı bırakacaksınız” diye.
* * *
ADD’nin düzenlediği konferansa gidemedim. Oysa Emmi’yi (Musa Uysal) yeniden dinlemeyi çok istiyordum. Kız Meslek Lisesi’nde yıllar önce yaptığı konuşma hala aklımda. Tabi bir de yazdığı “Tıkı” adlı kitabını su gibi okuduğumu söylemeliyim. Bilmeyenler için Dr. Erol Uysal’ın babası olduğunu eklemeliyim.
Sinemanın yıllanmış jönleri olur ya, Emmi de Türkiye’nin zor koşullarının izlerini yüzünde taşıyan, alnındaki her bir çizgi ağaçların yaşını gösterdiği gibi Türkiye’nin aydınlanma ve çağdaşlaşma yolundaki keskin dönemeçlerini hatırlatan yıllanmış ama kesinlikle yaşlanmamış, dipdiri bir jön benim gözümde.
* * *
Şafak Kahraman artık bizde yazacak. Dün ilk yazısı çıktı. Yazının başındaki “Isırmam” yollu ibarelerin bana gönderme olmadığını dün gayet medenice öğrenmiş bulunuyorum. Başında bir tutam püskülü ile gördüğünüz şahıs haftada bir kez yazacağı için bu açıklamayı ben yapmak zorunda kaldım. Gerçi az kalsın o bir tutam püskül de gidiyordu bana laf atmadığını öğrendiğim sırada ama neyse… Bilin diye söylüyorum.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
