|
Cumhurbaşkanı seçimlerine şurada pek az zaman kaldı.
Cumhurbaşkanı vasıfları, pek güzel olarak Anayasamızda belirtilmiştir. Her insanın her gün Anayasa okumadığı düşünülerek, muhalefet bu konuyu pek güzel işlemiş ve sokaktaki insanların bile kolayca anlayacakları duruma getirmiştir. Herkes bu gün, Cumhurbaşkanı hakkında fikir sahibidir.
İktidarı da herkes içinde düşünerek, onun da gerektiği kadar fikir sahibi olduğunu düşünmememiz mümkün değildir. Bunun sebebi, iktidar mensuplarının az akıllı olmalarından değil; gereksiz ayak direme alışkanlıklarındandır. Eskiden de işaret ettiğimiz gibi, iktidar sözcüğü yanlış tefsir ediliyor. İktidar demek, her şeyi yapma kudretini kendisinde görmek demektir. Bu iktidar düşüncesidir.
Halbuki Anayasamıza göre, kuvvetler ayrılığı esastır. Üç erkin birbirinden üstünlüğü yoktur. Anayasa’nın ruhunu bilen kafalar, bu söylenenleri kolay anlarlar ve gereklerini de hemen yaparlar.
Bizim sayın iktidarımız, rahmetli Menderes’in 10 yılda geldiği noktaya dört senede gelmiştir. Beşinci seneyi de takviye işleriyle geçirecektir.
Dört yıl Cumhurbaşkanının her yaptığını sorun yapan ve onu sahneden silmeye çalışan bir iktidarın zihnini değiştireceksiniz, ona, Türkiye’nin bütünlüğünü temsile laik bir Cumhurbaşkanı seçtirmeye gayret göstereceksiniz. Bunlar hayaldir. İktidar bildiği yolda yürüyecektir. Bir Cumhurbaşkanını, belki Başbakan dışında, AKP meclis grubu içinden seçecektir. Belki, Cumhurbaşkanının sayın eşlerinin başının açık olması düşüncesine de yer verilecektir.
Şimdiye kadar da Cumhurbaşkanını Meclis seçmiştir. Özal dışında tartışma konusu olan Cumhurbaşkanı da olmamıştır. Ama bu gün olacaktır. Özal’ı seçen Meclis çoğunluğu bile, bu günkü iktidarın zihniyetini taşıyor değildi.
Cumhurbaşkanı, Yüksek Yargı Organları, üniversiteler, Türk Ordusu, muhalefetin topu, bütün aydın kitle ve sivil toplum örgütleri ile kavgalı olan bir iktidar, İsmet Paşa’nın tabiriyle kadrolaşmış olmaktan başka şey midir? Hepsi ile kavgalı bir iktidar. Hepsinin, kendi önünde elpençe divan durmasını isteyen bir iktidar. Tarihin her veçhesini değişik gören bir iktidar. Bütün işleri, imar işlerini kendisinin yaptığı iddiasında olan bir iktidar. Nurlu ufuklar edebiyatında, Menderes’i ve Özal’ı bile hesap dışı eden bir iktidar...
Bu iktidar her şeyi kendisinin yaptığını söylüyor da, bizi geçim sıkıntısı içine sürükleyen iktidar olduğunu söylemiyor. Ülkede, satılmadık bir şey bırakmadığını bu iktidar itiraf etmiyor. Bir şeyler yaptığını söylerken, devletin borçlarının nerelere kadar yükseldiğini de bu iktidar söylemekten kaçınıyor. Borçların bir kısmının özel teşebbüse ait olduğunu söylüyor da, bu borçların, devlet garantisi altında verildiği noktasına bu iktidar hiç temas etmiyor.
İşte bu iktidar, tek başına, AKP’li olan, belki karısının başı açık birisini Cumhurbaşkanı seçecektir.
Usule uygun olduğu için, bizler itaat edeceğizdir. Bizim kanaatimiz, iktidar, bir AKP’liyi Cumhurbaşkanı seçmekle rahata erecek değildir. Asıl sorunlar da o zaman başlayacaktır.
Cumhurbaşkanı yetkilerini kullanmaz ise, Anayasa Mahkemesi aynı hizmeti görecektir.
Kadrolaşmanın bir işe yaramadığını bizler öncelerden biliyoruz.
Üniversiteler susacak değillerdir.
Aydın insanlar, haysiyetlerinin gereklerini yerine getireceklerdir.
Tüsiad, tek başına sivil toplum örgütlerini temsil etmez. Onlar, henüz Amerikan kapitalistleri değildirler. Çıkarlarının dışına pek çıkmak istemezler. Hangi iktidar karşısında olmuşlardır; hangi iktidardan yardım görmemişlerdir?
Milleti kucaklamayan, temsil etmeyen, hatta sempati uyandırmayan bir Cumhurbaşkanı seçmenin zararları büyük olacaktır. Cumhurbaşkanı, sadece kendisini seçenlerin değil, hepimizin Cumhurbaşkanı olmalıdır. Hem biz, hem sancak, Cumhurbaşkanının önünde saygı ile eğilmeliyizdir. Siz bu son cümleyi anlıyor musunuz?
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
