|
Tarihin bu kadar çok tekerrür ettiği ikinci bir ülke yoktur sanırım dünya yüzeyinde.
Çok çabuk affetmemizden mi, çabuk unutmamızdan mı, yoksa işimize öyle geldiği için midir bilinmez, aynı kısır döngünün içerisinde yaşayıp ömür tüketiyoruz hep…
Siyasette de aynı kısır döngü dönmekte, hatta bazen birbirine bire dolaşmakta.
Sol kanadın yıllardır kendi içinde sorunlar yaşadığını, hatta birbirlerini görevlerinden aldırana kadar genel merkeze şikayet ettiklerini, bunu da “Kol kırılır yen içinde kalır” diye düşünemediklerinden her mekanda anlatmalarını, bütün bu yaptıklarını da “DEMOKRATİK” bularak övünmelerini bu kısır döngünün içinde aynı filmi seyreder gibi seyretmekteyiz.
CHP’nin yıllardır içinde olan ve çok emeği bulunan bir arkadaşım anlattı. Şimdi o da seyirci koltuğunda oturup uzaktan gelişmeleri izlemekte ve “değişen hiçbir şey yok” diyerek kendisinin hiçbir şey kaybetmediğini, ama partinin çok şey kaybettiğini gözlemlemekte.
Bir toplantıdan önce il başkanını görevden almak için tüzük gereği ille de salt çoğunluğun arandığı zamanlardan birinde, lazım olan o bir kişiyi yedekten de olsa bulup getirmişler partiye. Bu kahraman “böyle bir karar alındığında ilk imzayı ben atarım” diyebilecek ve boş defteri imzalayacak kadar da cesur ve DEMOKRAT idi kendine göre.
Yedekten gelen zatı-muhterem bu olaydan sonra parti içinde her zaman söz sahibi olur. Yere göğe konmaz, ne kadar inandırıcılığı ve güvenilirliği olup olmadığı düşünülmeden…
Cesur bir şekilde toplantı salonuna gelerek “böyle bir karar alındığında ilk imzayı ben atarım” deyip, henüz gündem üzerinde tartışmalar tamamlanmadan boş defteri imzalayarak çekip gitti ya…
Sonradan öğrenirler ki, partiden çıkınca doğruca karşı tarafın bürosuna gitmiş. Zaten oylamaya da oradan gelmiş. Daha yetmezmiş gibi ertesi gün görevden alınan il başkanının ekibiyle de Ankara’ya giderek altında kendi imzası olmasına rağmen bu şekilde görevden alınmanın ANTİ DEMOKRATLIĞINI anlatmış.
Zamanın Genel Sekreteri,
“Görevden alma madem ANTİ DEMOKRATİKTİ de sen ne halt etmeye imza attın” dediğinde,
“Efendim ben karşı listeden geldim. Onlarsa bize karşı mücadele eden ekibin elemanlarıydılar. Onlar birbirlerine düştüler, ben de bu olayı iki taraf açısından çabuklaştırıyorum” demiş.
Hayretle dinlemiştim arkadaşımın anlattıklarını.
Kendince o da haklıydı elbette… Ve DEMOKRATTI!
Dün karşı tarafla kol kola…
Bu gün bu tarafla kol kola…
Hiç düşünemediler o kim, partili kim diye? O an ihtiyaçları vardı.
“Tek süvari” rolünü güzel oynamıştı o da…
Belki de genel başkanından öğrenmişti “Tek süvariliği”
Zaman içerisinde köprünün altından çok sular aktı. Ama CHP kanadında değişen bir şey yok.
Şimdi bir genel başkana yakışan, küskünleri barıştırmak, partiden uzaklaştırdıklarını toplamak ve birleştirmek olmalı.
İçlerinden bir Allah’ın kulu demiyor ki “ yav biz partiye neden küstük? Niye disiplin cezası verilerek uzaklaştırıldık? Neden ihraç edildik partiden?”
Sizleri ihraç eden “Tek süvari” aynı düşüncelerle ite kaka gidiyor. Sizi çağıracağı ve MEVLANA gibi “gel, kim olursan ol yine gel” diyeceği de hiç yok..
Hoş; bizler geldiğiniz zamanları da gördük ya!..
Geldiğiniz gibi gönderdi sizi masanın başını kapan süvari… Dumlupınar’dan, Akdeniz’e doğru akar gibi…
Sayın Baykal ne mümkün ki asla CHP içerisinde küskünleri barıştırmak ve birleştirmek gibi ulvi bir vazifesi olduğunu hatırlamayacak.
Neyin “DEMOKRAT” neyin “ANTİ DEMOKRAT” olduğunu öğrendiğinde de,
“Tek Süvariliği” bitecek ve “Yalnız Süvari” gibi kalacak.
Her Gününüz Güzel Olsun.
|
YAZARLAR 
= Fotoğraf Var
