12.05.2020, 00:05 112

CAVİDAN ABLAMIN ARDINDAN !

Prof. Dr. Ahmet SAMSUNLU

Prof. Dr. Ahmet SAMSUNLU

TÜM YAŞAYAN ANNELERİN BU GÜNÜNÜ KUTLARKEN TÜM KAYBETTİĞİMİZ ANNELERİMİZE ALLAHTAN RAHMET DİLİYOR VE MEKANLARI CENNET OLSUN TEMENNİSİNDE BULUNUYORUM.

Ailemizin en büyük kızı olan Cavidan ablamı 92 yaşında, 12 Nisan2020 tarihinde kaybettik. İlerleyen yaşı nedeniyle bazı sağlık sorunları yaşamasına rağmen Allaha şükür hayatını oldukça mutlu şekilde sürdürdü.

Ne yazık ki CORONA virüs hastalığı nedeniyle konulan yasaklardan dolayı sevgili ablamın cenaze namazına katılamadım ve mezarına toprak atamadım. Almanya’dan tahsilden döndüğümden bugüne kadar ailemin tüm evlilik törenlerinde ve vefatlarında bulundum. Bu defa ablama son görevimi yapamadığım için çok üzgünüm. Bu satırlarımı sevgili ablamın kaybının birinci ayında kendisini bir defa daha saygı ve sevgi ile anarak yazıyorum.

Ailemizin en küçük çocuğu Mehmet’in her zaman söylediği gibi ablam, kendisinin ikinci anası, benim küçük kız kardeşim Leyla’nın koruyucu meleği oldu. Ablam yalnız biz üçümüz değil tüm kardeşlerin ve ailemizin tüm fertlerinin koşarak yanına gittikleri sevecen bir insandı.

Ablamla birlikte (1954)

1928 yılında doğan ve Gazipaşa İlkokulunu bitiren ablam, o zamanlar Çorum’da ailelerin kız çocuklarını ileride iyi bir ev hanımı ve anne olmaları için gönderdikleri Çorum Akşam Sanat Okulu’na devam etti (o yıllarda Çorum’da yalnız bir ortaokul vardı). Burayı bitirdikten sonra da evleninceye kadar Sepetçi sokağındaki evimizde bizlerle birlikte yaşayan büyükannem ve annem (annemin en büyük yardımcısı oldu) ile birlikte evimizin işlerine koşturdu.

O zamanlar nüfusu 20 bin civarında olan Çorum’da daha kırsal bir hayat sürülüyordu. Evlerdeki tel dolap buzdolabı yerine kullanılıyor, çamaşır taşları çamaşır makinesi görevi yapıyordu. Evin ekmeği, kışlık eti, pekmezi, turşusu ve salçası ailenin kadınları tarafından üretiliyordu. Domates, patlıcan, biber, bamya gibi sebzeler yine kendileri tarafından kurutuluyor, bağdan gelen elma, armut, ayva gibi meyveler bozulmaması için mahzende hasırların üstlerine düzgünce seriliyordu. Yine o zamanlar birçok ailenin evinde süt ve yağ temin etmek için koyun ve inek besleniyordu.

Ablam, 1946 yılında Çorum İnkilâp İlkokulu başöğretmeni Şevket Soyocak ve ev hanımı Şaziye Soyocak’ın oğlu orman bölge şefi İsmet Soyocak ile evlendi. Eniştem ülkemizin birçok yöresinde ormanları koruyup, yetiştirirken ablam da çoğunluğu kırsal yöreler olan Üzümlü (Muğla-Fethiye), Çayıralan (Yozgat), Laçin (Çorum), Hazro (Diyarbakır), Göl (Samsun), Ankara, Yeniköy (Çorum) gibi yerlerde kendisinin yanında oldu ve altı çocuğunu yetiştirdi.

Eniştem İsmet Soyocak ve ablam Cavidan Soyocak (Yeniköy-1963)

Memuriyet yıllarında zaman zaman Çorum’da görev yapan eniştem 1970’li yıllarda emekli olduktan sonra ablam ve ailesi devamlı olarak Çorum’da yaşadılar. Eniştem, emekliliğinden sonra oğlu Uğur ile ticari faaliyette bulundu. Liseyi bitirdikten sonra Çorum Emlak Kredi Bankası’nda çalışan kızı Şenay’ın yeni evli iken böbrek rahatsızlığı nedeniyle vefatı ablamı çok üzdü ve hayat boyu bundan çok etkilendi. Diğer evlatlarının hepsinin yüksek tahsillerini yapması, hayatta başarılı ve iyi birer evlilik yaparak mutlu olmaları ablamı hep memnun etti. Sekiz torunu ablamın en büyük sevinç kaynağı idi.

Eniştemin 1990 yılında vefatından sonra yuvasını dağıtmadı. Evi, evlatları ile birlikte mutlu günlerini devam ettirdiği kendisine ait bir kale oldu. Ben ve ailem her Çorum’a gelişimizde Büyük Park’ı gören bu geniş evde ablamın misafiri olarak kaldık. Her evine geleni ağırladığı gibi bizleri de sıcak sevgisini hissettirerek candan ağırladı. Eşim Zeynep de Çorum’a yalnız geldiği zamanlarda Cavidan ablamda kaldı, onun kendisine yardım etmesini kabul etmeyip, sabahları hızlıca hazırladığı zengin kahvaltı sofralarını, paylaştığı anılarını ve sıcak sohbetlerini hiç unutmuyor. Kasım 2019’da Çorum’a geldiğimde kendisini fotoğrafta görüldüğü gibi candan kucaklamıştım.

O zaman bu ziyaretimin ablamı son görüşüm olacağını hiç düşünmemiştim. Bu yılın Mayıs ayında tekrar Çorum’a gelecek, babamın vefatının 62. yılı ve ramazan münasebeti ile mevlit okutacaktım. Bu buluşmalarda ablamı da tekrar görecektim. Ne yazık ki ablam artık aramızda değil.

Laçin ve Çayıralan’da yanlarında uzun süre kaldığım, Göl ve Yeniköy’de ziyaret ettiğim ablama Allah’tan rahmet diliyor, mekanı cennet olsun diyorum. Tüm ailemize, yakınlarımıza ve dostlarımıza başsağlığı diliyorum.

İstanbul, 11 Mayıs 2020

Yorumlar (0)
Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapınız!
banner255
banner133
24°
parçalı bulutlu
banner303
Namaz Vakti 25 Eylül 2020
İmsak 04:59
Güneş 06:24
Öğle 12:37
İkindi 15:59
Akşam 18:40
Yatsı 19:59

Gelişmelerden Haberdar Olun

@