29.11.2013, 04:02 216

ADEM (A.S.) VE ŞEYTAN

Dursun KAPLAN

Dursun KAPLAN

 İnsanın iki düşmanı, Şeytan ile nefistir.
Allah yardım etmezse, bunlardan çok çekilir.
Allah haber veriyor, Kur'an ayetlerinde,
Şeytan açık düşmandır, gel de Kur'an-ı dinle.

Şeytan insana daim, İsyan et der Allah'a.
Kanıp o'nun sözüne, uyma lain şeytana.
Allah, ey Ademoğlu diyor insana,
Şeytan sana düşmandır, sakın gitme yoluna.

Bana tabi ol ki, bu dosdoğru yoldur.
Bu yolculuk sonunda, Cennet'te nimet boldur.
Nefiste insana düşmandır, telkin eder kötülüğü.
Nefsine ram olanlar, olur, Cehennem kütüğü.

Nefis Şeytana silahtır, uyma onlara günahtır,
Onlarla mücadelende, abdest sana silahtır.
Şeytan'a Âdem’e Secde et dedi Allah.
Emre itiraz etti, lanetlendi iblis ahmak.

Rahman’ca kovdu huzurdan, taşlanmış o şeytan.
Yıkıl oradan be lain, defol melek safından.
Huzurdan kovulunca, mühlet istedi Hak'tan,
Saptırmak için insanı, Hakka giden yoldan.

Allah verdi mühleti, yıkıl oradan dedi.
Sana uyanların seninle, Cehennemdedir yeri.
Allah Âdem’e dedi, gir eşinle Cennete,
Şu ağaca yaklaşma, istediğin nimetleri ye.

Âdem ile Havva, Cennete koyuldular.
Cennet nimetleriyle, oldukça mutluydular.
Şeytan'da girdi Cennete, yaklaştı Hazreti Âdem’e,
Telkin etti ona ki, şu güzel meyveden ye.
Adem dedi ki ona, işte onu yiyemem,
O'nu bize haram kıldı, Rabbimiz Lemyezel.
Bu defa şeytan sinsice, konuştu Havva ile,
Tavsiye etti yemeyi, o memnu meyveyi.

Havva'da dedi o'na, nasıl yenir bu meyve,
Haram kılındı Hak’ça, Âdem ile bana.
Şeytan dedi çekinme ye sen, neler olacak bir bilsen,
Eşin ile sen bur da, kalacaksınız ebediyen.

Yemezseniz meyveden, neler kaybedersiniz bilsen,
Aklınızda hiç yokken, çıkarsınız ebediyen.
Havva dedi Âdem’e, ben yiyorum sen de ye,
Kalalım daim bur da, huzur ve sükûn ile.

Şeytana yenildiler, memnu meyveden yediler,
Tam aksine Cennetten, ebedi gönderildiler.
Yeryüzüne çıktılar, ayrı ayrı yerlerde,
Aradı buluşamadılar, aylarca senelerce.

Âdem pişman olmuştu, gönlü hüzün dolmuştu
İltica edip Rabbine, affa mazhar olmuştu.
Helak olmuştu Âdem, Havva'yı aramaktan,
Bulamamıştı bir iz, Cennetteki eşinden.

Günlerden bir gün Âdem, Rahmet dağında dua ederken,
Rabbim bizi kavuştur dedi, Muhammed hürmetine.
O Muhammed ki, ismi yazılmıştı isminle,
Cennette görmüştüm ben, kelime-i şahadette.

Açtı Âdem gözünü, Hakk'a vermişti özünü,
Gördü karşısında aniden, eşi Havva’nın yüzünü.
Dedi ki Rabbim şükür sana, nimetlerin çoktur bana,
Sonunda kavuşturdun, kıymetli eşim Havva'ya.


İnsanlığın atası, Âdem ile Havva’dır,
Tüm insanlık âlemi, onların soyundandır.
İnanmalısın buna, varsa imanın Allah’a,
Sonra torun yaparlar, seni şebeğe maymuna.

Selam, saygı ve dua ile.
Yorumlar (0)
Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapınız!
banner255
banner133
14°
parçalı az bulutlu
banner303
banner364
Namaz Vakti 26 Eylül 2020
İmsak 04:59
Güneş 06:24
Öğle 12:37
İkindi 15:59
Akşam 18:40
Yatsı 19:59

Gelişmelerden Haberdar Olun

@